http://zbiory.cyfrowaetnografia.pl/public/4542.pdf

Media

Part of Dwadzieścia pięć konkursów szopek krakowskich / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1968 t.22 z.3

extracted text
1

Ewa

Fryś-Pietraszkowa

DWADZIEŚCIA
8

grudnia

Rynku

1967

r.

krakowskim

PIĘĆ

pod

KONKURSÓW

pomnikiem

stanęło

100

Mickiewicza

szopkarzy

ze

swymi

d z i e ł a m i do k o l e j n e g o , X X V , a w i ę c j u b i l e u s z o w e g o
kursu.

Trzydzieści

lat

kursów,
cych
dr

których

już

celem

wówczas

tradycji

Jerzy Dobrzycki,

gandy

przy

dyrektor,

a

obecnie

kustosz

głównym

549

nienia . Liczba

zgłaszanych

konkursach

dość

nia

przedstawiono

1937

r.

wysoka

a

86

indywidualnych

zamierają­

tj.

54,5%)

udział

Inicjator
działu

późniejszy

Muzeum



propa­

wieloletni

Historycznego
dziś

1

tej

akcji .

dalszych
na

510 —
na

pierwszych

pierwszym

szopek),

wyróż­

gdyż

21

grud­

niektórzy

osób

statystycznych

brała

(16,4%) —

zostały
ponad

tylko

w

dwukrotnie,

dalsze

9 razy. Ł ą c z n i e

szopkarzy. Na

stanowi

wyróżnienie

to

1948—1960 l i c z b a s z o p e k
tem

zaczęła

się

na

nie

przekraczała

stopniowo w z r a s t a ć

poziomie

około

100

i od

1963

W

latach

50

sztuk,

r-

utrzymuje

po­

szopek.

150

indywidualnych

(w t y m

45 k o b i e t )

i 10

zespołów

osoby,

osoby

70

(15%)



ogólnej

liczby

najwytrwalsi,

tym

bardziej, że w ś r ó d nich znajdziemy nazwiska,

wielokrot­

nie

występujące

nich

told

Głuch,

na

listach nagród. Należą

Zbigniew

Grzech, Wojciech

do

Igła, Jan

Wi­
Prze­

w o r s k i i F e r d y n a n d S a d o w s k i ( u c z e s t n i c y 10 k o n k u r s ó w ) ,
Władysław

Owsiński,

Aleksander Kudłek
worski

w

(14), J a n

Tadeusz

Ruta

konkursów),
Michał

Prze­

J ę d r s z c z y k , Franciszek T a r n a w s k i i A n ­
(16),

Wacław

Zdzisław Dudzik

Dla uzyskania pełniejszej
dodać

(11

(12), K a z i m i e r z D u d z i k ,

Wojciechowski

konkursach

ców

W 23 k o n k u r s a c h p o w o j e n n y c h b r a ł o u d z i a ł 426 u c z e s t ­
ników

pominięte.
(232

konkursie,

96%

zasługują

toni

sprzedaży.

64

dalszych

3 l u b 4 r a z y , 30 o s ó b (7%) 5 do 6 r a z y , a 13 o s ó b (3,1%)
— 7 do

P r z e w o r s k i (20). N a j c z ę ś c i e j , b o p o

masowej

one

połowa

jednym

znaczonych

do

w

szopkarzy

t w ó r c y d o s t a r c z a l i d u ż e serie i d e n t y c z n y c h szopek, p r z e ­
później

zło­

Z

szopek b y ł a

(np.

zespoły,

jednorazowo

rozważaniach

z n a w c a i m i ł o ś n i k m i a s t a , do

nagrody,

tylko

tych

organizatorem

otrzymało

2

występowały

kon­

D o 25 k o n k u r s ó w z g ł o s z o n o ł ą c z n i e 1399 s z o p e k , z k t ó ­
rych

Wszystkie

młodzieży,

rozpoczęcia

od

kierownik

Miejskim,

z

większych .

okresie okupacji

kolędniczych.

ówczesny

żone

3

lub

k o n k u r s a c h , nie z d o b y w a j ą c ż a d n y c h n a g r ó d ; w

podtrzymanie

Zarządzie

m. Krakowa, wybitny
pozostał

było

dwuosobowych

KRAKOWSKICH

kon­

upłynęło

dorocznych, przerwanych tylko w

na

SZOPEK

teatru

7 nagród

pierwszych

i

Marian

uczestniczyli

i Władysław

Dudzik,

Turski.

48-letni

„Rozmaitości", uzyskał
i po

(17)

21 r a z y

charakterystyki tych

warto, że Z d z i s ł a w

rekwizytor

Morys

4

drugie

i

za s w e

trzecie

twór­

obecnie
szopki
nagrody.

3

äff

¿¡-A

™ .

w

X

W y k . T a d e u s z G i U e r t , u>ys. 165 c m .
5

.

;

e

¿

-

«

7
a

8

równy

Turski,
raz

mu

ilością

63-letni

pierwszą

względem

startów

pracownik

nagrodę,

ilości

w

ale

Wśród

nagród

stażem

2— III

nagrody),

Ferdynand

2 — III),

Zbigniew

Grzech,

ogół

weszli:

rzadko

twórcy

Do w y j ą t k ó w

spotykamy

się, aby

nagrody),

nagrody.
ten

Rozpatrując
uczestników

w

czy

nagrody

na

względów

grupę

zawodowej

nie

ostatnim,
małą

wzbudzała
(ił.

szopkarzy

stwierdzamy,

to u c z n i o w i e s z k ó ł p o d s t a w o w y c h ,

że

i ś r e d n i c h , a d a l s z e 7% — s t u d e n c i . W ł a ś n i e

dzież,

uczestnicząca

rzadziej

dwukrotnie,

trwały,

choć

przystępują
Zbigniew
Kłysik,

konkursach,

stanowi

niektórzy

Jerzy

Janusz

Kruk)

(Jan

ogół

naszych

składa

s i ę ze

110

rze­

technicz­

szopkarzy

niezłe

Maciej
Inni,
szkol­

to n a d a l po o s i ą g n i ę c i u

samodzielności

ry­

pracownicy

fizyczni

zawodowych,

a

dalsze

kształceniem

pozostałe

6 osób
spod
ny

bez

wyższym).
zawodu,

Na

29 r e n c i s t ó w

niedokładnie

z wyodrębnionych
Niedostatki
ściślejsze

trudno

zauważyć

je

1

zawód

się

rolnik

zanotowa­

włączyć

w

którąś

5

dokumentacji

prasy

składa

grup .

przebadanie

szopkarstwa

nak

i

13%

i emerytów,

K r a k o w a , o r a z 19 o s ó b , k t ó r y c h
został

na

nie

terenie

na

razie

Poza

oczywistym

wizualnej można

pewne

na

rozprzestrzeniania

miasta.

i propagandy
także

pozwalają

mechanizmu

interesujące

tu

jed­

zależności.

W k o n k u r s a c h b i o r ą np. u d z i a ł g r u p y c h ł o p c ó w — kole-,
g ó w z jednej klasy, z jednej

Nuckowscy,

jak

mechaników

(52 osoby, w t y m 7 z w y ­

także

braćmi,

mu­

Ponadto

specjalności,

stanowią

nie­

z

ślusarzy.

pokojowych,

kwalifikacji

najbardziej

systematycznie

11

innych

raz,

i Krzysztof

osiągają

elektryków,
malarzy

i bez

zanotowano

12% — p r a c o w n i c y u m y s ł o w i

się

mło­

12

najwięcej

szopek k r a k o w s k i c h —

przedstawicieli

8°/o o g ó ł u

wpływem

wyniki.

152

i w

reprezentowanej

wykształceniem

rzemieślników

jeden

chłopcy

Stobiecki

itp.

dalej

kwalifikowani

pod

k t ó r z y z a c z y n a l i b u d o w a ć s z o p k i jeszcze w w i e k u
nym, kontynuują

i

na

element

młodzi

do k o n k u r s ó w
Godyń,

obecnie

grupa

wykonawców

kaletników,

33%

zawodo­

wych

w

18).

(22),

marzy,

technicznych,
miała

426

Gra­

uzyskał

tylko

butelce, k t ó r a

ze

(ostat­

Zygmunt

Niestety

in­

konkursach.

konkursach

artystycznej

omawianą

struktury

wyższe

przedstawił

w płaskiej

zainteresowanie

i kilku

Janusz K a c z o r o w s k i

2 drugie

względem

do

i o s ó b ze ś r e d n i m

(26%). W ś r ó d

4—II,

2 pierwsze

wartości



co do w i e l k o ś c i

tradycyjnych

(2 — - I ,

Moszew

uczestniczący

szopkarz

do

Sadowski

2 drugie

większej

konkursów

rarzy

k o l e j n y c h czterech

ale

Druga

2 — II,

w

wprawdzie

M e j , K a z i m i e r z Pysz)

zaliczani

zawodowej.

mieślników
nym

Maciej

zdarza

krótko

szopkę zmontowaną

grupy

dru­

(3 — I ,

barski, który

konkursie

Janusz

rozważaniach

Głuch

Witold

takich należy

i

wysuwa

Tarnowski, zdobywca

nie 2 konkursy,

XXV

czoło

uczestników

czołówki

Na

na

Pod

nagród .

ścisłej

nych.

i 8 trzecich.

(inż. Grzech, i n ż . Tadeusz G i l l e r t , J a n P r z e w o r s k i , M i c h a ł
Przeworski,

4

i 9 drugich

młodszych

zdobywali

otrzymał

W a c ł a w M o r y s (9 p i e r w s z y c h i 4

gie) o r a z d a w n y m u r a r z F r a n c i s z e k
8 pierwszych

Władysław

„Wawel",

6 drugich

pierwszych

się zdecydowanie

konkursach

fabryki

grupy

nego t y p u

u l i c y czy n a w e t

towarzysko-sąsiedzkie

kręgi

wybitnego twórcy,

szopkarzy
np. k i l k u

grupują

osób

kamienicy,

dorosłych.

się w o k ó ł

pracowników

teatru

m a i t o ś c i " zaczęło b u d o w a ć szopki pod w p ł y w e m
wa

In­

jednego
„Roz­

Zdzisła­

D u d z i k a . Ł a t w i e j s z e do u c h w y c e n i a s ą k l a n y r o d z i n ­

ne, w ś r ó d k t ó r y c h na p i e r w s z y p l a n w y s u w a s i ę r o d z i n a
Przeworskich.

M a r i a n P r z e w o r s k i , jego b r a c i a

i

bratan-

10

Szopki
z konkursu
1967 r.: 11. 7. Wyk.
Bronisław
Janusz Kaczorowski,
wys. 45 cm. 11. 9. Wyk. Maciej
Wyk. Kazimierz
Gadek, wys. 126 cm.

Piączik,
Moszew,

Wys.
wys.

145 cm.
138 cm.

11. 8. Wyk
II. 10. 11

12

13

kowie, oraz synowie, M i c h a ł , Jan

i Mieczysław, wystawili

talu,

na

krakowskich

konkursach

62

szopki.

Dodać

trzeba,

przez F e r d y n a n d a

że

Przeworscy

spokrewnieni



z

znaną

„szop-

( i i . 4), R u d o l f a K o z i n y , J a n a N u c k o w s k i e g o

oraz

Głucha

motyw

karską"
W

rodziną

pewnej
Za

w

1955

wyników

powojennych

r. recenzent

beznadziejności,

jej wyraz

brak

Wojciechowskich.

podsumowaniu

dokonanym

towarzyszący

istotnych przemian
się

w

których

a

trudności

rok

w

już

6

tej

imprezie .
szopki,

zakresie a r c h i t e k t u r y

szopki,

rok

nowej

nastrój

funkcji

zamkniętej

między

konkursów

podkreślał

uznano m . i n . brak

wytworzenie

inną

niemal
dzielona

grupy
jest

mistrzów,

pula

nagród,

stanowiły

na

( i l . 1—2).

ostatnim

konkursie

Głuch

wprowadził

wytrzymującym
Nieliczni
rytmów

twórcy

filigranowe

6). P r a c e

ich

nie

od

realizmu

zdobnictwo

znajdują

ka — ta k a t e d r a Notre Dame?" —

lat. Kwestie zmian

typo­

Trzecia

logicznych i f o r m a l n y c h szopki, a t a k ż e jej f u n k c j i

roz­

architektury,

skupia

cyjnej,

w

z tych

ciły a k t u a l n o ś c i m i m o u p ł y w u
patrywano

na

7

sów . Warto
8

kursu .

marginesie

dwóch

poprzednich

je u z u p e ł n i ć m a t e r i a ł e m

Szopka, o d e r w a w s z y

konkur­

z ostatniego

stąd

niewielkich

(„to m a

u

być

lub

Gillert.

zwolenników

krakowska

szop­

K.G.).

grupa,

upraszczając

nieco

sprawy

się na

opracowaniu

części

narra­

wielu

szopkach

nieruchomych

występuje

laleczek,

duża

ilość

przedstawiających

od

klasycz­

charakterystyczne

nego ezenekierowskiego

typu, stała się mniej lub

bardziej

tyczne, a t a k ż e s p o t y k a n e n a w e t w s p ó ł c z e ś n i e na

ulicach

harmonijnym

splotem

różnorodnych

miasta.

Gadka

tektonicznych,

wzorowanych

na

zabytkach,

lub

dosłownie

nich

celniejszy

„wynalazek"

chwytują

i w i e l o k r o t n i e nieraz

Niektórzy

szopkarze

w

stają

z

tym

elementów

ogół

na

kopiowanych.
wkrótce

powtarzają

inni

się szperaczami,

stępnej

swej

szopki

twórcy.

„polują"

po
mo­

s i ę c z a s e m , ż e g u b i ą sens t y c h
który

pod­

nie opatrzone dotychczas

t y w y . Zdarza

twórca,

Każdy

zakresie

Starówce

np.

archi­

krakowskich

krakowskiej
jak

na

się już dawno

kon­

wreszcie

(Tadeusz

uznania

stra­

eksponaty. N i e k t ó r e

kierunku

poszukując

( B r o n i s ł a w P i ą c z i k , i l . 7)

zagadnień nie

kursowe

odbiorców

cen­
ujęciu

królewskie.

odchodzą

architektonicznych

rozwijając
il.

nagrobki

realistycznego

znalezieniem

jako

Morysa
Witolda

p o r ó w n a n i a z d o b r ą r z e ź b ą W d o w ą , obok

wkomponował

kon­

ze

wykonane

t r a l n y f r o n t o n u m i n i a t u r ę o ł t a r z a W i t a Stwosza w

na

także

szopki

S a d o w s k i e g o ( i l . 5), W a c ł a w a

poszukiwań,

postanowił

wprowadzić

neogotyckie

wieże

do

na­

podgórskiego

kościoła.
Przykłady

szopek

„architektonicznych"

wykazujących

staranie

o

charakterze

o wierność

de­

tu

można

( i l . 10—11), J a n a M a l i k a
skiego

postacie
szopki

historyczne,

Kazimierza

( i l . 12) czy J a n u s z a

mi­

Kaczorow­

( i l . 8).

Powyższe

różnice

wszystkim

w

gdyż

przy

budowie

które

od k i l k u

konieczne

jest

tetyczny

skrót,

zastosował
którego

dokumentarnym,

154

Zaliczyć

krakowskie

w

małych

i

zastosowanie

się
i

oczywiście

średnich

swojej

dobrze

i

Syn­

scenograficzny,

Maciej

stanowi

istotę

szopek,

konkursach,

uproszczeń.

nadawania

oddają

na

projekt

szopce t a k ż e

zainteresowania

przede

rozmiarów,

miniaturowych

dużych

przypominający

mechanizacji

( i l . 9). B a r d z o

dużych

l a t znacznie p r z e w a ż a j ą

ośrodek

rozbudowa

zarysowują

szopkach

Moszew,
j u ż od

ruchu

dla

dawna

figurkom

krakowskiej

szopki

15

Szopki
z konkursu
1967 r.: 11. 12. Wyk. Jan Malik, wys, 90 cm. II. 13. Wyk. Rudolf
Kozina,
wys. 90 cm. II. 14. Wyk. Stanisław
Paczyński,
wys. 114 cm. II. 15. Wyk. Janusz
Nuckowski,
wys. 44 cm. II. 16. Wyk. Anna i Iwona Sawickie,
wys. 50 cm.

155

II. 17. Szopka,
wys.
36 cm,
Zygmunt
Grabowski.

także

niektóre

szopki

wyk.

1967

r.

wykonywane

Piotr

Chornikowski.

przez

dzieci

II.

18.

Szopka

(il.

w

butelce,

wys.

15 cm,

wyk.

1967

r.

P R Z Y P I S Y

16—17).
W starym i tradycyjnym
historia

konkursów

konkursy

te

trwale

imprez

i

o tym

z jednej

Krakowie

szopek to o k r e s
weszły

wzbudzają

do

duże

30-letnia zaledwie
niewielki,

kalendarza

licznych

twórców,

miejskich

zainteresowanie.

strony fakt

omawiany na

k o n s t r u o w a n i e szopek s t a ł o s i ę c z y m ś w
dla

niemniej

których

nie

Świadczy

początku,

rodzaju

zrażają

kłopoty

s p r z e d a ż ą s w y c h dzieł, a ponadto stale p r z y c i ą g a
tantów. Z

drugiej

s t r o n y •— k o n k u r s y

w i d z ó w , począws-zy
pomnika
na

w

dniu

od

konkursu,

pokonkursowych

1966

r.

co



do

liczbą

wielokrotnie

na

ogromnej

33.613 o s ó b ,

a

setki

stopnie

frekwencji

Zamknęła

przewyższa

ze

debiu­

przyciągają

napierającego

wystawach.

imponującą

30.613,

tłumu,

że

hobby

się

w

ona

w

r.



1967

liczbę

publiczności

na i n n y c h w y s t a w a c h a r t y s t y c z n y c h , u r z ą d z a n y c h w

Kra­

kowie.

zapo­

I

chyba

trzebowaniu

te

społecznym

przede w s z y s t k i m
szej j e j

właśnie
za

czynniki,
na

mówiące

konkursy,

sensem

imprezy i

przemawiają

celowością

dal­

kontynuacji.

Trzeba d o d a ć t a k ż e , że szopki k r a k o w s k i e
ły w w i e l u m i ę d z y n a r o d o w y c h
sztuki ludowej,

a ostatnio w

wano w Madrycie
kursu

o

z okazji

Belenistycznego,

gdzie

występowa­

konkursach i

1967

wystawach

r . 10 s z o p e k

ekspono­

V I Międzynarodowego
zyskały

duże

Kon­

uznanie.

Fot.

Jan

1 T . W r o ń s k i , Konkursy
krakowskich
K r a k o w a " n r 287 z d n . 7.12.1967.
2

szopek,

„Echo

Tamże.

3 O b l i c z e ń dokonano na p o d s t a w i e k a r t o t e k i ,
pro­
wadzonej w Pracowni Badania Sztuki Ludowej Insty­
tutu Sztuki PAN.
4 Obliczenia te m o g ą nie b y ć p e ł n e , g d y ż w proto­
k o ł a c h k o n k u r s ó w ;z p i e r w s z y c h l a t p o w o j n i e
częściej
notowano wysokość pieniężną nagród
lub ich
jakość
( n p . b u t e l k a w i n a , s t r u c l a ) z a m i a s t p r z y z n a n e g o szopce
miejsca.
5 R o z p a t r u j ą c p o w y ż s z e zagadnienia trzeba u w z g l ę d ­
n i ć poza p e w n y m i n i e ś c i s ł o ś c i a m i zapisu t a k ż e m o ż l i ­
w o ś ć f i r m o w a n i a szopek przez osoby podstawione przez
t w ó r c ó w dla z w i ę k s z e n i a szansy o t r z y m a n i a nagrody.
W zasadzie b o w i e m na k o n k u r s i e n a g r a d z a się t y l k o
j e d n ą s z o p k ę danego autora.
6 Z . B . G ł o w a , X Powojenny
konkurs
szopek
w
kowie,
„ P o l . Szt. L u d . " , 1956, n r 1, s. 62 i dalsze.
7 E . S n i e ż y ń s k a - S t o l o t , Drogi
rozwoju
kowskiej
na
podstawie
dwóch
ostatnich
XXIII
i XXIV,
„ P o l . Szt. L u d . " 1967, n r

Kra­

szopki
kra­
konkursów:
2, s. 113—116.

8 W X X V konkursie przyznano 4 pierwsze nagrody,
które otrzymali:
Tadeusz Gillert, B r o n i s ł a w
Piączik,
Maciej Moszew i Witold Głuch; 5 drugich
nagród:
W a c ł a w Morys, Aleksander Urbanik, Ferdynand Sadow­
s k i , K a z i m i e r z Gadek i J a n u s z K a c z o r o w s k i ; o r a z 5 t r z e ­
cich i 7 czwartych n a g r ó d .

Swiderski

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.