http://zbiory.cyfrowaetnografia.pl/public/4061.pdf

Media

Part of Zdobione pustaki cementowe (z badań nad współczesną sztuką ludową) / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1977 t.31 z.1

extracted text
Wanda Drabik
ZDOBIONE PUSTAK! CEMENTOWE
(Z B A D A Ń NAD W S P Ó Ł C Z E S N Ą SZTUKĄ L U D O W Ą )

Jodnq z nielicznych r o z w i j a j ą c y c h się w s p ó ł c z e ś n i e n o w y c h

zawszo jednak m o ż n a z f o t o g r a f i i jednoznacznie o d c z y t a ć , z j a k ą

form twórczości ludowej jost zdobienie ś c i a n d o m ó w zbudowa­

w e r s j ą w z o r u m a m y do czynienia, p a t r z ą c b o w i e m na

nych z nietradycyjnych m a t e r i a ł ó w . T a k i m m a t e r i a ł o m s ą beto­

doznajemy z ł u d z e n i a optycznego, t z n . w pierwszej c h w i l i w i d z i m y

zdjęcia

nowe pustaki. Były one z n a n e j u ż na p o c z ą t k u l a t 3 0 - t y c h , j e d ­

w z ó r w y p u k ł y , a po c h w i l i t e n sam w z ó r j a w i n a m się j a k o w k l ę s ł y .

nak dopioro w Ibtach powojennych w e s z ł y w masowe u ż y c i e wo

P r z y p u s z c z a ć j e d n a k n a l e ż y , że p r z e w a ż n i e w y k o n y w a n o f o r m y

wsiach i miasteczkach i po dzień dzisiejszy buduje się z n i c h na

0 ornamencie w g ł ę b n y m , ł a t w i e j s z y m do uzyskania, co znaczy,
iż p u s t a k i o t r z y m y w a ł y d o k o r a c j ę w y p u k ł ą , bardziej w y r a z i s t ą

terenie całego kraju domy i b u d y n k i gospodarcze.
Produkcja p u s t a k ó w jest prosta — odlewa się je w drewnia­

1 lepiej w i d o c z n ą z pewnej odległości. O c z y w i ś c i e w y k o n a w c y

nych formach z masy p ł y n n e g o cemontu zmieszanego z p i a s k i e m

form

i wodą. Robią to albo sami zainteresowani na w ł a s n y m p o d w ó r k u ,

w y c z u c i e m k s z t a ł t u , p r o p o r c j i , f a n t a z j ą w doborze m o t y w ó w czy

p u s t a k o w y c h r ó ż n i l i się stopniem opanowania

techniki,

albo liczne, niowielkie w y t w ó r n i e , o f e r u j ą c e i n d y w i d u a l n y m od­

u m i e j ę t n o ś c i ą a d a p t a c j i j u ż i s t n i e j ą c y c h w z o r ó w . Obok f o r m p r y ­

biorcom gotowy produkt.

m i t y w n y c h , w y k o n y w a n y c h po p a r t a c k u , s p o t y k a m y wyszukano

Przeciętny pustak jest p r o s t o p a d ł o ś c i a n e m

o wymiarach

25 X 50 X 25 cm (wymiary te m o g ą ulogaó n i e w i e l k i m p r z e s u n i ę ­

k o m p o z y c j e , z a d z i w i a j ą c e s p r a w n o ś c i ą w a r s z t a t o w ą , zwykle bo­
w i e m t e p r z y m i o t y w y s t ę p u j ą razem.

ciom), powierzchnię ma c h r o p o w a t ą , s z a r ą l u b c i e m n o s z a r ą . B u ­

T r u d n o z c a ł ą p e w n o ś c i ą s t w i e r d z i ć , co d e c y d o w a ł o o w y b o ­

dynek powstały w w y n i k u zastosowania tego t w o r z y w a s t a n o w i

rze t e c h n i k i i r o d z a j u o r n a m e n t u , j a k i m i k r y t e r i a m i k i e r o w a ł się

szarą, odpychającą bryłę, t r u d n ą do zaaprobowania przoz czło-

snycerz, o p r a c o w u j ą c f o r m ę . Ż y w i r s k a w s w y m a r t y k u l e piszo

wioka wrażliwego na e s t e t y k ę otoczenia. Potrzeba p r z e s ł o n i ę c i a

o s t a r y m cieśli z W y s z k o w a , k t ó r y przed p r z y s t ą p i o n i e m do w y k o ­

bądź upiększenia zbudowanych z p u s t a k ó w ś c i a n p o w s t a ł a c h y b a

nania f o r m y p r z y c h o d z i ł na miejsce b u d o w y i n a r a d z a ł się z właści­
cielem. Cieśla t e n b y ł r ó w n o c z e ś n i e a u t o r e m w s z y s t k i c h zdobio­

równoczośnio z wprowadzeniem tego budulca.
W niektórych regionach Polski p u s t a k i odlewa się w specjal­

n y c h d e t a l i a r c h i t e k t o n i c z n y c h tego b u d y n k u . „ T e n cieśla, k t ó r y

nych ozdobnio wyżłobionych formach, d z i ę k i czemu na i c h ekspo­

z całym

nowanej powierzohni odciska się ornament. N a zdobione w t o n

k o m p o z y c y j n y c h w w y k o n a n i u skomplikowanego zdobienia pro­

sposób pustaki dość wcześnie z w r ó c o n o u w a g ę . W 1948 r. u k a z a ł

filowanego szczytu c h a t y , jej g z y m s ó w n a d o k i e n n y c h , obić naro­

się artykuł Marii Żywirskiej

ż y , wreszcie misternego g a n k u , p r a g n ą c z w i ą z a ć w a r t y s t y c z n ą

p r z e d s t a w i a j ą c y j e d n ą , szczególnie

zamiłowaniem

r o z w i n ą ł bogactwo swoich m o ż l i w o ś c i

pięknie z a k o m p o n o w a n ą f o r m ę na p u s t a k i , p o c h o d z ą c ą z 1033 г.,

c a ł o ś ć d o m , w y k o n a ł o s w o i s t y m charakterze ornament r ó w n i o ż

a znalezioną w rejonie Puszczy B i a ł e j , p r z y c z y m a u t o r k a wspo­

na cementowej p o d m u r ó w c e (...) W z a ł o ż e n i a c h k o m p o z y c y j n y c h

mina również o innych zdobionych f o r m a c h , z k t ó r y m i się t a m

t y c h w s z y s t k i c h p a r t i i c h a t y a r t y s t a t r z y m a ł się n o w y c h kano­

zetknęła.

n ó w : r z e ź b y nadokienne m a j ą d u ż o ś w i a t ł a , w z a k o ń c z e n i u da­

K i l k a lat później przekonano s i ę , iż p o k r y t o o r n a m e n t o m

c h u nie m a dawnego ś p a r o g a - k o ź l i n y , t y l k o rodzaj nowoczesnego

pustaki występują na terenach znacznie rozleglejszych, n i ż sły­

pazdura. Tymczasem rysunek f o r m y nosi w y b i t n e p i ę t n o d a w ­

nąca z tradycyjnogo zdobnictwa architektonicznego

n y c h zdobniczych t r a d y c j i

Kurpiow­

kurpiowskich."

szczyzna. Począwszy od 1956 г., z e s p ó ł P r a c o w n i D o k u m e n t a c j i

Najprawdopodobniej w podobny sposób postępowało wielu

Polskiej Sztuki Ludowej p r o w a d z i i c h s y s t e m a t y c z n ą d o k u m e n t a ­

i n n y c h snycerzy. N a r a d y z z a m a w i a j ą c y m i f o r m y b y ł y konieczne,

cję fotograficzną w czasie b a d a ń t e r e n o w y c h . W a r c h i w u m Pra­

c h o ć b y ze w z g l ę d u n a ustalenie w y s o k o ś c i z a p ł a t y , a ca n i e w ą t p l i ­

cowni znajdują się obecnie 82 zdjęcia p r z e d s t a w i a j ą c e r ó ż n e m o ­

wie z a l e ż a ł a

tywy użyte do dekoracji p u s t a k ó w . Najstarszy z t y c h m o t y w ó w

r ó w n i e ż , co w y n i k a z f o t o g r a f i i , że niekiedy dla jednego b u d y n k u

nosi datę 1933 г., najnowsze p o c h o d z ą z l a t 70-tych.
Rozprzostrzenionie i r ó ż n o r o d n o ś ć z d o b i o n y c h f o r m , j a k t e ż

o d stopnia s k o m p l i k o w a n i a o r n a m e n t u . W i a d o m o

zamawiano k i l k a r ó ż n y c h f o r m , a zatem i c h w y k o n a w c a p r o j e k t o ­
w a ł c a ł ą p ł a s z c z y z n ę ś c i a n y . M u s i a ł więc b r a ć p o d u w a g ę prze­

do przedstawienia j u ż

znaczenie i usytuowanie b u d y n k u , a t a k ż e m u s i a ł się liczyć z g u ­

teraz tej gałęzi twórczości l u d o w e j , m i m o iż d o k u m e n t a c j a nie

stem i o p i n i ą u ż y t k o w n i k a oraz p o z o s t a ł y c h m i e s z k a ń c ó w w s i .

została jeszcze z a k o ń c z o n a i nie wszystkie w y ł a n i a j ą c e się p r o ­

W y g l ą d b u d y n k u s t a n o w i b o w i e m w i z y t ó w k ę s p o ł e c z n ą jego właś­

blemy zostały r o z w i ą z a n o .

ciciela, a zarazem ś w i a d c z y o u m i e j ę t n o ś c i a c h tego, k t ó r y go zapro­

aktualność samego zjawiska

skłaniają

W y r ó b ozdobnych f o r m do p r o d u k c j i p u s t a k ó w nio r ó ż n i się

j e k t o w a ł i w y k o n a ł . T o t e ż opracowanie f o r m y na p u s t a k i b y ł o

w zasadzie od w y r o b u f o r m do zdobienia m a s ł a , s e r ó w czy pier­

zadaniem o wiele bardziej z ł o ż o n y m n i ż s p o r z ą d z e n i e p o d o b n e j ,

ników, mieści się więc j a k o dziedzina z d o b n i c t w a w zakresie sny­

w y d a w a ł o b y s i ę , f o r m y na m a s ł o czy na p i e r n i k i , k t ó r a jest całoś­

cerki. Cieśla czy stolarz m a j ą c y snycerskie u m i e j ę t n o ś c i u ż y w a ł

cią s a m ą w sobie, o g l ą d a n ą t y l k o w ograniczonym k r ę g u o s ó b , co

do dekoracji form na p u s t a k i t y c h samych n a r z ę d z i i w y k o r z y s t y ­

nie p o c i ą g a za s o b ą t r w a ł y c h , s p o ł e c z n i e w a ż n y c h konsekwencji.

wał te same techniki, j a k i m i p o s ł u g i w a ł się p r z y zdobieniu i n n y c h

O r n a m e n t n a p u s t a k u z a m y k a się w p r o s t o k ą c i e wyznaczo­

przedmiotów. Pomijano t y l k o t e c h n i k ę a ż u r o w ą i r y t , j a k o z b y t

n y m przez jego ś c i a n ę l i c o w ą , a w i ę c w w y m i a r a c h 2 5 x 5 0 c m .

słabo zaznaczające się w odlewie. N a j c z ę ś c i e j

W y j ą t k o w o t y l k o ornament m i e ś c i się w p r o s t o k ą c i e d w u l u b

p o s ł u g i w a n o się

zwykłą t o c h n i k ą w i ó r o w ą , u z y s k u j ą c proste, ł a m a n e l u b w y g i ę t e

t r z y k r o t n i e n a w e t w y d ł u ż o n y m l u b w kwadracie

linio oraz t e c h n i k ą k l i n o w ą , d a j ą c ą t r ó j k ą t n e z a g ł ę b i e n i a . Rza­

p o ł o w ę p r o s t o k ą t a . W i ą ż e się t o j e d n a k z k o m p o z y c j ą całej ś c i a n y

dziej stosowano t e c h n i k ę w r ą b k o w ą , z c h a r a k t e r y s t y c z n y m i d l a ń

zbudowanej z p u s t a k ó w i s t a n o w i o d r ę b n e zagadnienie.

okrągłymi, o w a l n y m i i ł u k o w a t y m i w r ą b k a m i oraz k r y s t a l i c z n ą ,
pozostawiającą o d w r ó c o n o

ostrosłupy.

Wszystkie wspomniane w y ż e j e l e m e n t y m o ż n a b y ł o w y p r a c o ­
wać wypukło lub w g ł ę b n i e , co o c z y w i ś c i e w odlewie d a w a ł o od­
wrotny ofekt. N i e k i e d y ł ą c z o n o w j o d n y m m o t y w i e elementy w y ­
pukłe i wklęsłe, w p r o w a d z a j ą c

t y m pewne urozmaicenie. N i e

obejmującym

W zdecydowanej większości, bo a ż w ok. 7 5 % , o r n a m e n t ó w
występują motywy

geometryczne. Znacznie rzadziej, ok. 2 0 % ,

s p o t y k a się o r n a m e n t y r o ś l i n n e . D o w y j ą t k ó w n a l e ż ą

motywy

zoomorficzne i inne.
M o t y w y geometryczno na p u s t a k a c h zbudowano s ą z ele­
m e n t ó w p r o s t y c h l u b z ł o ż o n y c h , powszechnie w snycerce stoso-

TABLICE

О

О

О

О

О

О

MOTYWÓW

WYSTĘPUJĄCYCH

NA

PUSTAKACH

о о оо оо о о о
о о о еэ о о о о о
о ооо оо о о о
о ооо оо о о о
о оо о оо оо о
Ч

r

6

®@@

8

(SĄ
w

w *
-13

12

ни



ПИ il llTí 11)11 iTÍ 1 f i 11 ¡ r

1*1
if mi fitmiiin iiiiiinniiii
=

Tm I I IYII I I IM I I IITII 11 mi

TiiiiiHiiiiiiiiniiiiiiiiii

49

-i?

1

20

jjllllllllllllllllllllllllll)lllll|tll¿

ai"

25 !

23

iiiiiiiiniiiiiiiimiiiniff

24

25

°o°
"U'"
WE
йттттттгттптгггттттггв

о о о
о
о
u

34

2J r

o

v ^ V

°

o

¿ y ^

o

28
° o
Q

0

л

o °

O

o o \ A o o

0

33

32
o
O S O
o

36

37

o
38

Tablica I . W y k a z m i e j s c o w o ś c i : 1 — Czajki, w o j . b i a ł o s t o c k i e . 2 — T r z c i a n n a , w o j . skierniewickie. 3 — L i s n a , w o j . skierniewicki
4 — Trzcianna. 5 — S u l ę c i n Szlach., w o j . o s t r o ł ę c k i e . 6 — K u r z e s z y n , w o j . , skierniewickie. 7 — D z i e t r z n i k i , w o j . sioradzkie. 8
Podskarbice K r ó l . , w o j . skierniewickie. 9 — Osowiec, w o j . skierniewickie. 10 — G o m u l i n , w o j . p i o t r k o w s k i e . .11 — Małecz, wit
skierniewickie. 12 — S u l ę c i n Szlach. 13 — T r z c i a n n a . 14 — T r z c i a n n a . 16 — M i ł o c h n i e w i c e , w o j . skierniewickie. 16 — D ę b i c z e , щ
kaliskie. 17 — Ż e l e c h l i n , w o j . skierniewickie. 18 — Leszczyn, w o j . sieradzkie. 19 —• Leszczyn. 20 — W y g o d a Plugawska, w o j . kaliski
21 — Grabienice, w o j . k o n i ń s k i e . 22 — Czernice, w o j . sieradzkie. 23 — J ó z e f ó w , w o j . kaliskie. 24 — Ś w i e c a , w o j . kaliskie. 25 — Bogusa
w o j . b i a ł o s t o c k i e . 26 — Z a w a d y , w o j . b i a ł o s t o c k i e . 27 — L i p n i c a , w o j . sieradzkie. 28 — J a s i e ń , w o j . skierniewickie. 29 — Kawęczyi
w o j . k o n i ń s k i e . 30 — Stara W i e ś , w o j . bialskopodlaskie. 31 — P l e w k i , w o j . suwalskie. 32 — Z a m b r z y c e Stare, w o j . ł o m ż y ń s k i e . 33K u r n o s , w o j . p i o t r k o w s k i e . 34 — O l e ś n i k , w o j . p i o t r k o w s k i e . 35 — K u z e n i n , w o j . p i o t r k o w s k i e . 36 — K u r z a j a m a , w o j . p ł o c k i e . 37Bereza, w o j . bialskopodlaskie. 38 —• Osiny, w o j . k o n i ń s k i e . 39 — T r z c i a n n a . 40 — Z i m n e , w o j . p ł o c k i e .

J

Tablica I I . W y k a z m i e j s c o w o ś c i : 1 — G r a b k ó w , w o j . k o n i ń s k i e . 2 — P l e w k i , w o j . suwalskie. 3 — M a ł e c z , w o j . skierniewickie. 4S u l ę c i n Szlach., w o j . o s t r o ł ę c k i e . 5 — Smaszew, w o j . k o n i ń s k i e . 6 — A n t o n i e w , w o j . p ł o c k i e . 7 — K l e j w y , w o j . suwalskie. 8 —• Wistt
K r ó l . , w o j . w ł o c ł a w s k i e . 9 •—• K a d ł u b , w o j . sieradzkie. 10 — Smaszew. 11 — K a w ę c z y n , w o j . k o n i ń s k i e , 12 — U z d o w o , w o j . ciechi
nowskie. 13 — D r ą ż n o - H o l ę d r y , w o j . k o n i ń s k i e . 14 — Stara, w o j . kieleckie. 15 — S t a n i s ł a w ó w , w o j . p ł o c k i e . 16 — L a s k i , w o j . częsk
chowskie.
T a b l i c a I I I . W y k a z m i e j s c o w o ś c i : 1 — G ą s i o r ó w D u ż y , w o j . k o n i ń s k i e . 2 — G ą s i o r ó w M a ł y , w o j . k o n i ń s k i e . 3 — G ą s i o r ó w Mały. 4G ą s i o r ó w D u ż y . 5 — Z i m n e , w o j . p ł o c k i e . 6 — Ł ą ż k i , w o j . sieradzkie. 7 — T a r n o w a , w o j . k o n i ń s k i e . 8 — G o m u l i n , w o j . piotrkowski
9 — Braciejowice, w o j . lubelskie. 10 — Braoiejowice. 11 — Bogusze, w o j . b i a ł o s t o c k i e . 12 — Podbiele, w o j . o s t r o ł ę c k i e . Í 3 — Trąbi
w o j . w ł o c ł a w s k i e . 14 — P i ą t e k , w o j . p ł o c k i e . 15 — Bereza, w o j . bialskopodlaskie.

10

mmmmm

/>°о

л

Е

ó

о.,
ńniirminf п ш г ш п г а

о
о
о

о о о о
о о
о
о о о о
О
О
О
о
о° о ° о о ° о ° о
0

о

ф

0

о

ло

О

О

О

О

О

44

Ъ> <д

О

19

^ 4 ?

0

On О
9 1)
^

I I

13

14

15

16
EJIIIIIIIIIIHIIIIIIIIillllllllHU

-OCOQÜOOQ ос оо оооо



• Ú O O O O O о О О О оо о И
Яшин

umiiilliillilHiir;

14
Występowanie zbliżonych i różnych motywów w zależności od ich rozprzestrzenienia geograficznego

38

33

5 2

Hlllllll
OKo.
ГПТТТТГГГТТТТПТ(111М11Н1]|1

55

53

IV

41

o o a a o o o a o
o o o o o o o a o
a o o o o o o o o
о о о о о о е э с э о

35
О О О

o

o

O

o

o

o

o

39

35

43

Tablica I V , V . C y f r y p r z y r y s u n k a c h o d p o w i a d a j ą n u m e r o m m i e j s c o w o ś c i na mapie (U. 16).

U

I I . 6. P u s t a k i z m o t y w e m l w ó w , C h o d o r ą ż e k , w o j . w ł o c ł a w s k i e . I ł . l'. N a d o k i e n n i k zdobiony m o t y w o m l w ó w , P o s i a d a ł y , w o j . siedleckie
I I . 8. F r a g m e n t oparcia s a ń , zdobionego m o t y w e m g a ł ę z i d ę b o w e j , S t ę p k ó w , w o j . c h e ł m s k i e . I I . 9. Zdobione p u s t a k i ' Rzeczyca, woj,
skierniewickie.

wnnyoh przy zdobioniu detali a r c h i t e k t o n i c z n y c h , dekoracji m o b l i
i innych przedmiotów . N i o k t ó r e z t y c h e l o m o n t ó w m a j ą
2

— dwie k r z y ż u j ą c e się g a ł ą z k i ( i l . 3 / 1 , 2) p r z e c h o d z ą c e w g i r l a n d ę

zna-

( i l . 3/3), w drzewko ( i l . 3/4) l u b w m o t y w mocno stylizowany,

ozeirio symboliczne (np. k r z y ż , k r z y ż p o d w ó j n y , rozeta, serco,

z a m k n i ę t y o r n a m e n t e m b r z e ż n y m ( i l . 3/5);

gwiazdy, księżyc). Trudno jednak o s ą d z i ć , czy wprowadzenio

— g a ł ą z k i umieszczone w z d ł u ż p r z e k ą t n y c h p r o s t o k ą t a ( i l . 3/6, 7)

tych symboli było świadome, t z n . czy t w ó r c a z d a w a ł sobie s p r a w ę

l u b t y l k o w z d ł u ż jednej z p r z e k ą t n y c h ( i l . 3/11) albo t e ż u k ł a d

z istotnej wartości symbolu i u m i e s z c z a j ą c go m i a ł o k r e ś l o n ą i n ­

d w u m o t y w ó w z b u d o w a n y c h na p r z e k ą t n y c h k w a d r a t u (ił.

tencję, czy też kierował się jedynio w a l o r a m i d e k o r a c y j n y m i

3/12, 13);

w wyborze elementu.

— u k ł a d g a ł ą z e k l u b liści o d c h o d z ą c y c h od o d r ę b n i e zaakcento­

W płaszczyźnie p r o s t o k ą t a zawiera się zazwyczaj joden m o ­

wanego ś r o d k a w p r z e c i w n y c h k i e r u n k a c h ( i l . 3/8, 9, 10) l u b

tyw główny, rzadzioj dwa m o t y w y . Prawie p o ł o w a z n i c h w y s t ę ­
puje w towarzystwie m o t y w ó w k r a w ę d z i o w y c h ,
z prostych elementów u ł o ż o n y c h pasowo,

stylizowane e l e m e n t y o d c h o d z ą c e od umieszczonego

zbudowanych

a tylko

nie fantazyjnego

wyjątkowo

zdobioną płaszczyznę, otoczoną ornamentem

symetrycznie.

central­

k w i a t u w t e n sposób, że wypełniają

całą

brzeżnym (il.

13/14, 15).

Tablica I (il. 1) przedstawia pojedyncze m o t y w y geometrycz­
ne, zajmujące całą lub prawie c a ł ą p o w i e r z c h n i ę pustaka. Zestawiająo zo sobą te m o t y w y , kierowano się przede w s z y s t k i m zasa­
dami ich zakomponowania. N i e k t ó r e sposoby zdobienia, polegająco na rytmicznym w y p e ł n i e n i u p ł a s z c z y z n y p r o s t y m i elementa­
mi (il. 1/1, 2, 3, 4, 5) b ą d ź w y o d r ę b n i e n i u z tej p ł a s z c z y z n y prosto­

M o t y w y zoomorficzne zanotowano na pustakach t y l k o d w u ­
k r o t n i e . N a i l . 6 w i d z i m y ustawione naprzeciwko siebie l w y . M o ­
t y w l w ó w d o ś ć c z ę s t o w y s t ę p o w a ł w l u d o w e j snycerce w okresie
międzywojennym

i p ó ź n i e j na terenach

niezbyt odległych od

miejsca znalezienia zdobionych w t e n s p o s ó b p u s t a k ó w
przedstawia

przykładowo l w y jako dekorację

(il. 7

nadokienników).

kąta (il. 1/6, 7, 8), czasem d o d a t k o w o p o d k r e ś l o n e g o o r n a m e n t e m
D r u g i p r z y k ł a d m o t y w ó w z a c z e r p n i ę t y c h ze ś w i a t a z w i e r z ę ­

brzeżnym (il. 1/9, 10) — n a ś l a d u j ą cegłę, k a f e l k i l u b popularne
w architekturze m a ł y c h miasteczek

„boniowanie". Inne

sii już oryginalnym w y t w o r e m f a n t a z j i wiejskich
i umiejętną a d a p t a c j ą

tradycyjnych wzorów.

formy

rzemieślników
Spotykamy

tu

cego daje ilustracja zamieszczona we wzmiankowanej p u b l i k a c j i
M a r i i Ż y w i r s k i e j . Przedstawia ona p t a k i ustawione obok doni­
czek z k w i a t a m i . J a k t w i e r d z i Ż y w i r s k a , jest t o m o t y w t y p o w y
dla K u r p i o w s z c z y z n y .

różno rozwiązania kompozycyjne:
— pasowy układ trzoch e l e m e n t ó w o r y t m i e j e d n o s t a j n y m ( i l .
1/11, 14) lub zmiennym ( i l . 1/12, 13, 16);

P o z o s t a j ą jeszcze d w a m o t y w y , nie m i e s z c z ą c e się w ż a d n e j
z o m ó w i o n y c h p o w y ż e j g r u p . S ą t o : m o t y w serca p o m i ę d z y j a k b y
d w o m a b u k i e t a m i s t y l i z o w a n y c h liści (il. 16) i m o t y w d w u s t y k a j ą ­

— pasowy układ, wzbogacony d o d a t k o w y m w e w n ę t r z n y m po­

c y c h się ze s o b ą l i r greckich ( i l . 11). P o p u l a r n o ś ć serca j a k o ele­

działom płaszczyzny p r z y pomocy ł a m a n y c h i k r z y ż u j ą c y c h

m e n t u zdobniczego jest powszechnie znana. N a t o m i a s t lirę w zdob­

sio linii z dostosowanym d o ń rozmieszczeniem

nictwie l u d o w y m

pozostałych

elomontów (il. 1/16, 17, 18, 19, 20);
— układ pośredni p o m i ę d z y p a s o w y m a o ś r o d k o w y m , gdzie p r z y

c z y n y dachowej.

wydłużonym kształcie m o t y w u zaznaczono ś r o d e k ( i l . 1/22,
25) lub oś symetrii ( i l . 1/21, 23, 24);

P o j e d y n c z y p u s t a k jest elementem s k ł a d a j ą c y m się na k o m ­
p o z y c j ę ś c i a n y . P o ś r ó d w s z y s t k i c h f o t o g r a f i i w y b r a n o dziesięć,

— kompozycja oparta na zasadzie wpisania w p r o s t o k ą t r ó w n o ległoboku, przy czym elementy

s p o t y k a się rzadko. N i e m n i e j i t u u d a ł o się

z n a l e ź ć analogie — i l . 12 przedstawia lirę j a k o z a k o ń c z e n i e ster-

uzupełniające

podkreślają

bądź figurę p o d s t a w o w ą ( i l . 1/27), b ą d ź w n i ą w p i s a n ą ( i l . 1/26,

k t ó r e d a j ą niejakie p o j ę c i e o d e k o r a c y j n y c h r o z w i ą z a n i a c h w i ę k ­
szej p ł a s z c z y z n y , z w ł a s z c z a n a r o ż y oraz otoczenia d r z w i i okien.
B r a k niestety u j ę c i a całego b u d y n k u .

28), bądź obie jodnooześnio ( i l . 1/29, 30);

N a j p r o s t s z y m , a w p r o w a d z a j ą c y m j u ż pewne urozmaicenie

— olemonty rozmieszczono w s p o s ó b a k c e n t u j ą c y cechy prosto­

sposobem k o m p o n o w a n i a ś c i a n y jest szachownicowy u k ł a d pus­

kąta: k ą t y i środek ( i l . 1/31, 32) oraz p r z e k ą t n e i ś r o d e k ( i l .

t a k ó w , co w y n i k a z r e s z t ą z samej t e c h n i k i budowania. N a t o m i a s t

1/33, 34, 35, 36, 37).

najbardziej w y s z u k a n y p r z y k ł a d pokazuje i l . 13, gdzie do zakom­

Tablica I I ( i l . 2) przedstawia

rozwiązania

przy zastosowaniu d w u r ó w n o w a ż n y c h

kompozycyjne

motywów

geometrycz­

nych. Prostokąt ś c i a n y pustaka jest podzielony na dwie części
zbliżone do k w a d r a t ó w , w k a ż d e j z t y c h części jest umieszczony
jeden motyw. Większość z t y c h m o t y w ó w w y s t ę p u j e w w y o d r ę b ­
nionych polach, niekiedy p o d k r e ś l o n y c h o r n a m e n t e m
Motywy są za wszo symetrycznie

ustawiono

brzeżnym.

względom

siebie.

W dwu wypadkach o d m i e n n y m i elementami zaznaczono o ś sy­
metrii (il. 2/5, 10) albo t e ż s y m e t r i ę zaakcentowano

oznaczając

przeciwległe boki m o t y w ó w ( i l . 2/11). S k ł a d a j ą c e się na

motywy

elementy są bądź u p o r z ą d k o w a n e o ś r o d k o w o ( i l . 2 / 1 , 2, 3, 4),
przy czym czasem bardziej kierowano się u k ł a d e m p r z e k ą t n y c h
kwadratów niż ich ś r o d k i e m ( i l . 2/12, 13), b ą d ź t e ż zbudowane s ą
na zasadzie wpisania w k w a d r a t k o ł a ( i l . 2/5, 6, 7, 8) l u b i n n y c h

w ó w — p r z y c z y m jeden z n i c h zastosowano ponadto w wersji
o d w r ó c o n e j ; obramowanie o k i e n t w o r z ą p u s t a k i i p o ł ó w k i pusta­
k ó w o d w u i n n y c h m o t y w a c h , z a ś n a d i p o d o k n e m umieszczono
specjalnie przygotowane, odpowiednio d ł u ż s z e p u s t a k i o jeszcze
i n n y m wzorze, g ó r ę d o m u z a ś w y o d r ę b n i o n o wprowadzeniem do­
datkowego m o t y w u . W sumie d l a ozdobienia tej p a r t i i ś c i a n y po­
s ł u ż o n o się s z e ś c i o m a m o t y w a m i , u z y s k u j ą c k o m p o z y c j ę h a r m o ­
n i j n ą i u r o z m a i c o n ą . N a i l . 14 w i d z i m y k o l e j n y fragment ś c i a n y ,
z a p r o j e k t o w a n y w s p o s ó b m o ż e m n i e j e f e k t o w n y , lecz r ó w n i e ż
p r z e m y ś l a n y . G ó r n ą część ś c i a n y ozdobiono fryzom, a do obramo­
w a n i a o k n a p r z y g o t o w a n o p u s t a k i o o d m i e n n y m n i ż na pozosta­
ł y c h wzorze. Ciekawie ozdobiony szczyt b u d y n k u
il.

9.

przedstawia

U ż y t o t u t a j p u s t a k ó w prawie czterokrotnie

dłuższych,

z dostosowanym do tej d ł u g o ś c i o r n a m e n t e m , k t ó r y odznacza się

figur (il. 2/9 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16).
Motywy roślinne p r z y zdobieniu p u s t a k ó w c i e s z y ł y s i ę , j a k
już wspomniałam, m n i e j s z ą p o p u l a r n o ś c i ą . E l e m e n t y zdobnicze,
jakimi się posługiwano, s p o t y k a się r ó w n i e ż w z d o b n i c t w i e archi­
tektury, mebli, ś r o d k ó w t r a n s p o r t u i t p . ( i l . 8) z a r ó w n o na terenach,
gdzie zdobiono pustaki w y s t ę p u j ą , j a k t e ż i w i n n y c h regionach
kraju. Analogie są jednak w p r z y p a d k u m o t y w ó w r o ś l i n n y c h t r u d ­
niejszo do stwierdzenia, j a k o że m o t y w y te komponowane

były

bardziej indywidualnie i r ó ż n o r o d n i e , w i ę k s z y w i ę c b y ł repertuar
stosowanych e l e m e n t ó w i m o ż l i w o ś c i i c h s t y l i z a c j i , a mniejszy
jest materiał p o r ó w n a w c z y .

tym

mocniej

Rozwiązując
pustaków

na

tle ś c i a n y

kompozycyjnie

motywem

zupełnie

pozbawionej

dekoracji.

n a r o ż a zdobiono czasem p o ł ó w k i

będącym

uproszczonym

m o t y w u w y s t ę p u j ą c e g o na p o z o s t a ł y c h

przetworzeniem

pustakach.

I n t e i e s u j ą c y s p o s ó b zdobienia ś c i a n y w z o r a m i m a l o w a n y m ;
wapnem

na

powierzchni p u s t a k ó w

pokazuje

i l . 10.

Prawdo­

p o d o b n i e w ł a ś c i c i e l a tego b u d y n k u nie b y ł o s t a ć albo t e ż nie
z a l e ż a ł o m u na z d o b i e n i u f o r m na p u s t a k i , j e d n a k p o s t a r a ł się
w i n n y , prostszy s p o s ó b o ż y w i ć m o n o t o n n ą p ł a s z c z y z n ę ś c i a n y .
Z a s i ę g w y s t ę p o w a n i a zdobionych p u s t a k ó w na terenie P o l s k i

Tablica I I I ( i l . 3) obejmuje rozmieszczenie m o t y w ó w r o ś l i n nyoh. Widzimy t u k i l k a zasadniczych u k ł a d ó w

ponowania ściany u ż y t o d w u zbliżonych form a różnych m o t y ­

kompozycji:

— w ś w i e t l e dotychczasowych b a d a ń — przedstawia m a p k a ( i l .
15). Zaznaczono na niej m i e j s c o w o ś c i , w k t ó r y c h w y k o n a n o foto-

13

t o j e d n a k nie p o z w a l a j ą n a stwierdzenie, gdzie obecnie wysfy
p u j ą zdobione p u s t a k i , з Nie zawsze t o ż odnotowano i c h obecnoś
w dawniejszych penetracjach t e r e n o w y c h . Z a s t r z e ż e n i e t o do
t y c z y r ó w n i e ż p u b l i k o w a n e j t u m a p k i , k t ó r a wskazuje jedyni
p u n k t y zanotowane w naszych badaniach. O g ó l n a j e j wymów
jest j e d n a k p r a w d z i w a .
C z y m w i ę c w y t ł u m a c z y ć , że p r z y t a k z n a c z n y m w Polso
upowszechnieniu

b u d o w n i c t w a z p u s t a k ó w w y s t ę p o w a n i e fora

zdobionych m a zasięg d o ś ć ograniczony? I s t o t n e w y d a j e się t f
taj t o , że zasięg t e n p o k r y w a się w znacznej mierze z granicain
dawnoj

K o n g r e s ó w k i , gdzie z d o b n i c t w o architektoniczne byl

znacznie r o z w i n i ę t e . Z kolei okres w y s t ę p o w a n i a zdobionych fora
p u s t a k ó w p r z y p a d a na czasy w s p ó ł c z e s n e , k i e d y r ó ż n i c e kulturo
we, w y n i k a j ą c e z p r z y n a l e ż n o ś c i do r ó ż n y c h z a b o r ó w , uległy ze
t a r c i u , w z r o s ł a n a t o m i a s t r u c h l i w o ś ć s p o ł e c z n a . S t ą d t e ż rnożn
p r z y p u s z c z a ć , iż dekorowano f o r m y n a p u s t a k i p o w s t a ł y na ton
nach p o s i a d a j ą c y c h

tradycje

zdobnicze, a n a s t ę p n i e moda t

r o z s z e r z y ł a się na s ą s i e d n i e r e j o n y . Umiejscowienie najstarszyel
znalezionych f o r m p o t w i e r d z a t o przypuszczenie. N a l e ż y t u dl
d a ć , że m o d a
Powstają

na zdobione p u s t a k i rozprzestrzenia

coraz t o nowe r o z w i ą z a n i a , j a k n p .

się nadil

zaobserwowali

ostatnio w rejonie G ó r Ś w i ę t o k r z y s k i c h p u s t a k i , na k t ó r y c h oi
e i ś n i ę t y w z ó r z o s t a ł jeszcze d o d a t k o w o p o m a l o w a n y r ó ż n o b a n
n y m i farbami.
Trudno natomiast

s t w i e r d z i ć , j a k z estetycznego punkt

widzenia oceniane jest b u d o w n i c t w o z p u s t a k ó w na terenach, в
k t ó r y c h z d o b i o n y c h f o r m nie znaleziono ? Czy oznacza t o obojej
n o ś ć m i e s z k a ń c ó w na b r z y d o t ę tego budulca, czy, podobnie ji
w z n a n y c h m i okolicach p o d k r a k o w s k i c h , ś c i a n y d o m ó w zbudi
LO

w a n y c h z p u s t a k ó w p o k r y w a się t y n k i e m , a m n i e j eksponował

grafio, j a k toż i te nieliczne, z k t ó r y c h p o c h o d z i ł a f o r m a do odle
w ó w . Z m a p y tej w y n i k a , że zdobienie p u s t a k ó w w y s t ę p u j e przede
w s z y s t k i m w Polsce ś r o d k o w e j i p ó ł n o c n o - w s c h o d n i e j . P r z y b r a k u
s z c z e g ó ł o w y c h informacji ustalenie z a s i ę g ó w i c z a s o k r e s ó w dzia­
łalności p o s z c z e g ó l n y c h t w ó r c ó w b y ł o b y w p e w n y m s t o p n i u m o ż ­
liwe t y l k o poprzez a n a l i z ę p o r ó w n a w c z ą f o r m y , m o t y w ó w w y s t ę ­
pujących

w stosunkowo

bliskim sąsiedztwie. Trudność

pologa

jednak na t y m , że w czasach w s p ó ł c z e s n y c h k r y t e r i u m b l i s k o ś c i
t o r y t o r i a l n o j nie m a j u ż w i ę k s z e g o znaczenia, t o t e ż n a l e ż y je
t r a k t o w a ć jedynie j a k o p u n k t w y j ś c i a . Dostrzec t o m o ż n a a n a l i ­
z u j ą c n p . zestaw m o t y w ó w przedstawionych na t a b l i c y I V (ił. 4).
(Cyfry p r z y r y s u n k a c h o d p o w i a d a j ą n u m e r o m m i e j s c o w o ś c i
mapie). Mniejsze czy w i ę k s z e p o d o b i e ń s t w a formalne
w wyborze e l e m e n t ó w , j a k i w sposobie i c h

na

zarówno

zakomponowania

w y s t ę p u j ą na d u ż y m obszarze, p r z y c z y m m o t y w y zarejestrowane
w najbardziej o d l e g ł y c h m i e j s c o w o ś c i a c h (42, 51 oraz 33, 38) s ą
najbardziej do siebie z b l i ż o n e , co pozwala p r z y p u s z c z a ć , iż pocho­
d z ą one z jednego warsztatu. Z kolei zestaw m o t y w ó w na t a b l i c y V
(ii. 5) daje p r z y k ł a d

odmiennej

sytuacji. M o t y w y

b u d y n k i gospodarcze pozostawia się w stanie s u r o w y m . W tyi
w y p a d k u m i e s z k a ń c y w o l ą raczej p r z e s ł a n i a ć t y n k i e m pusta!
niż z a s t a n a w i a ć się n a d i c h u p i ę k s z a n i e m . T a k samo zresztą pi
k r y w a się t y n k i e m ś c i a n y zbudowane z i n n y c h m a t e r i a ł ó w . Ścii
n y te n a s t ę p n i e maluje s i ę , n i e k i e d y w r ó ż n o b a r w n e wzory, ca
sami jeszcze zdobi się t ł u c z o n y m i l u s t e r k a m i l u b k o l o r o w y m i «
p a d k a m i z t w o r z y w sztucznych i t p . Zdobione w t e n s p o s ó b doi
m o ż n a s p o t k a ć z a r ó w n o na w s i , j a k i w m a ł y c h miasteczkae
a czasem i w m i o ś c i e , na terenie c h y b a całej P o l s k i . M o ż n a zajj
s e r w o w a ć w tej dziedzinie lokalne m o d y , b y ć m o ż e w pewny
s t o p n i u z w i ą z a n e z rodzajem i pochodzeniem

k ą w a g ę p r z y w i ą z u j e się do w y g l ą d u z e w n ę t r z n e g o d o m u . Wygl(
t e n n i e w ą t p l i w i e b o w i e m w p ł y w a na p r e s t i ż w ł a ś c i c i e l a w miej
eowym środowisku.
B u j n y r o z w ó j r ó ż n y c h f o r m omawianego t u zdobnictwa j«
m o ż e najbardziej j a s k r a w y m p r z y k ł a d o m p r z e m i a n w upoda
niach estetycznych t z w . w a r s t w n i e e l i t a r n y c h .

znalezione

w tej samej m i e j s c o w o ś c i (oznaczone na r y s u n k a c h , j a k i na m a ­
pie cyfrą 35) i w m i e j s c o w o ś c i a c h s ą s i e d n i c h t a k dalece r ó ż n i ą się
od siebie, w y r a ź n i e dzieląc się na dwie g r u p y , iż w y d a j e się uza­
sadniona hipoteza o i s t n i e n i u na t y m terenie d w u t w ó r c ó w nie
u t r z y m u j ą c y c h ze s o b ą k o n t a k t ó w l u b d z i a ł a j ą c y c h w r ó ż n y c h
okresach czasu. Analogicznie r o z u m u j ą c , m o ż n a b y się ustosun­
k o w a ć do całości zgromadzonego m a t e r i a ł u . J e d n a k p ł y n ą c e s t ą d
w n i o s k i , p r z y b r a k u k o n k r e t n y c h d a n y c h , m i a ł y b y jedynie h i p o ­
t e t y c z n y charakter, lepiej w i ę c p o w s t r z y m a ć się od i c h f o r m u ł o ­
w a n i a , j a k o że istnieje jeszcze m o ż l i w o ś ć i c h w e r y f i k a c j i w terenie.
B l i s k o p ó ł w i e c z n y okres r o z w o j u
Polsce

środkowej

zdobnictwa p u s t a k ó w

i północno-wschodniej

wymagałby

w

również

o k r e ś l e n i a k o l e j n y c h tendencji e w o l u c y j n y c h , z m i a n ź r ó d e ł inspi­
racji p r z y w p r o w a d z e n i u n o w y c h w z o r ó w , co n i e w ą t p l i w i e

wiąże

się z p r z e m i a n a m i k u l t u r o w y m i , jakie się w t y m czasie d o k o n a ł y .
N i e w i a d o m o n a t o m i a s t , czy w i n n y c h c z ę ś c i a c h k r a j u pus­
t a k ó w nie zdobiono, czy t e ż po p r o s t u nie d y s p o n u j e m y odpowied­
n i ą d o k u m e n t a c j ą . P y t a n i e t o m u s i chwilowo p o z o s t a ć bez odpo­
wiedzi.

Prowadzone

b o w i e m przez

naszą Pracownię

badania,

aczkolwiek w c i ą g u 30 l a t o b j ę ł y p e n e t r a c j ą obszar c a ł e g o k r a j u ,

14

surowca użytej

do dekoracji ś c i a n . W s z y s t k o to j e d n a k ś w i a d c z y o t y m , jak wil

P R Z Y P I S Y
1

M . Ż y w i r s k a , Kurpiowska

forma

„ P o l . Szt. l u d . " , R . I I , 1048, n r
2

M . Gładysz,

Góralskie

cementowa

na „pustaH

0—10.

zdobnictwo

drzewne

na

Ślem

K r a k ó w 1935.
3 N a zdobione p u s t a k i n a t r a f i o n o r ó w n i e ż w czasie osi
n i c h b a d a ń w w o j . w o j . k i e l e c k i m , c z ę s t o c h o w s k i m , nowosąl
k i m i rzeszowskim.

12

I I . 10. Pustaki malowane w a p n e m , B o r k i , w o j . siedleckie. I I . 11. P u s t a k i zdobione m o t y w e m l i r y greckiej, Rojewo, w o j . włocław­
skie. I I . 12. Sterczyna dachowa w k s z t a ł c i e l i r y greckiej, H u s a k i , w o j . b i a ł o s t o c k i e . I I . 13. F r a g m e n t ś c i a n y - z p u s t a k ó w , Braciejowice,
w o j . lubelskie. I I . 14. F r a g m e n t ś c i a n y z p u s t a k ó w , K a d ł u b , w o j . sieradzkie.

г ,

• 6

ł
I
\
I

42
13

1
ł
ł
I

• 15

J

• i

•;
-17

8

23

f
S

В

2^

22

гл

,20

45


ч

• 32 2 ?

• •
SO

1
1
I

.52

</*">

S/E D LCE

56
w

S

*

„46

474

33

• ,53
*55
60 »61
(63
»62

"•• •

/

«

3

|44
#

^ 8

5S

4

,49
.64

V .
cząsrocMow/ł

Rorr

t

i

\


lowai

65
Ul

we V
mala

u

г
I
i

wanj
15

ч

mocy

i Szt
I I . 15. M a p k a o b r a z u j ą c a zasięg w y s t ę p o w a n i a zdobionych p u s t a k ó w n a terenie P o l s k i (w ś w i e t l e dotychczasowych b a d a ń ) : 1 — Kiel B y d g
p i n y , w o j . ciechanowskie. 2 —• T r ą b i n , w o j . w ł o c ł a w s k i e . 3 — U z d o w o , w o j . ciechanowskie. 4 — Rojewo, w o j . w ł o c ł a w s k i e . 5 — Chod» w a nj
r ą ż e k , w o j . w ł o c ł a w s k i e . 6 —• P l e w k i , w o j . suwalskie. 7 — K l e j w y , w o j . suwalskie. 8 —• K r a s n e , w o j . b i a ł o s t o c k i e . 9 — Bogusze, woj,
b i a ł o s t o c k i e . 10 — Z a w a d y , w o j . b i a ł o s t o c k i e . 11 — Czajki, w o j . b i a ł o s t o c k i e . 12 — Zambrzyce, w o j . ł o m ż y ń s k i e . 13 — Sulęcin Szlach, s t w o ,
1
w o j . o s t r o ł ę c k i e . 14 — Podbiele, w o j . o s t r o ł ę c k i e . 15 — N i e m i r y , w o j . o s t r o ł ę c k i e . 16 —• W i s t k a , w o j . w ł o c ł a w s k i e . 17 — Osiny, woj,
k o n i ń s k i e . 18 —• D r ą ż n o - H o l ę d r y , w o j . k o n i ń s k i e . 19 — G ą s i o r ó w M a ł y , w o j . k o n i ń s k i e . 20 — G ą s i o r ó w D u ż y , w o j . k o n i ń s k i e . 2 1 - w y b i (
S t a n i s ł a w ó w , w o j . p ł o c k i e . 22 — A n t o n i e w , w o j . p ł o c k i e . 23 — Grabienice, w o j . k o n i ń s k i e . 24 — Smaszew, w o j . k o n i ń s k i e . 25 — Grab­
Oczy
k ó w , w o j . k o n i ń s k i e . 26 — Z i m n e , w o j . p ł o c k i e . 27 — K u r z a j a m a , w o j . p ł o c k i e . 28 — T a r n o w a , w o j . k o n i ń s k i e . 29 — K a w ę c z y n , woj.
k o n i ń s k i e . 30 — Ł ą ż k i , w o j . sieradzkie. 31 — P i ą t e k , w o j . p ł o c k i e . 32 — J ó z e f ó w , w o j . kaliskie. 33 — L i p n i c a , w o j . sieradzkie. 34- t r ą d y

Lisna, w o j . skierniewickie. 35 — Trzcianne, w o j . skierniewickie. 36 — Osowiec, w o j . skierniewickie. 37 — M i ł o c h n i e w i c e , woj. skier­ to t r a
niewickie. 38 — J a s i e ń , w o j . skierniewickie. 39 — Podskarbice K r ó l . , w o j . skierniewickie. 40 —• Rzeczyca, w o j . skierniewickie. 4 1 - nice s
M a ł e c z , w o j . skierniewickie. 42 —• Ż e l e c h l i n , w o j . skierniewickie. 43 — K u r z e s z y n , w o j . skierniewickie. 44 — K u z e n i n , w o j . piotrkowskie,
na p
45 — Szpaki Stare, w o j . bialskopodlaskie. 46 — Stara W i e ś , w o j . bialskopodlaskie. 47 — Bereza, w o j . bialskopodlaskie. 48 — Zawada
w o j . radomskie. 49 — Braciejowice, w o j . lubelskie. 50 — Ś w i e c a , w o j . kaliskie. 51 — D ę b i c z e , w o j . kaliskie. 52 —• W y g o d a Plugawsku organ
w o j . kaliskie. 53 — Leszczyn, w o j . sieradzkie. 54 — R a d o s t ó w , w o j . kaliskie. 55 — M a ł a W i e ś , w o j . sieradzkie. 56 — Kurnos, woj. czośc:
p i o t r k o w s k i e . 57 — G o m u l i n , w o j . p i o t r k o w s k i e . 58 — O l e ś n i k , w o j . p i o t r k o w s k i e . 59 —• K a d ł u b , w o j . sieradzkie. 60 — Gabrielów, p o s t a
w o j . sieradzkie. 61 — Czernice, w o j . sieradzkie. 62 — D z i e t r z n i k i , w o j . sieradzkie. 63 — L a s k i , w o j . c z ę s t o c h o w s k i e . 64 — Stara, woj,
twórc
kieleckie. 65 — Z a w o j a , w o j . bielskie. 66 — W i e w i ó r k a , w o j . t a r n o w s k i e .
rek.
Miro!
sialik
Mapa (II. 15) i tablice (U. 1—5):

opr. Autor, rys. M. Czarnecka

Fot.: E . Fryś-Pietraszkowa — i l . 13; J. Optolowicz — 11. 10; M. Przeździecka — U. 8; J . Świderski — il. 6, 7, 9, 12, 14, 16

stoso\
kazać
w 107
zeum,
kupio
toroso

o

I I . 16. P u s t a k i zdobione m o t y w o m
16

serca, R a d o s t ó w , w o j .

kaliskie.

którą

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.