Wokół fotografii nagrobnej / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1986 t.40 z.1-2

Item

Title
Wokół fotografii nagrobnej / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1986 t.40 z.1-2
Description
Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1986 t.40 z.1-2, s.69-82
Creator
Kubiak, Krzysztof
Date
1986
Format
application/pdf
Identifier
oai:cyfrowaetnografia.pl:3042
Language
pol.
Publisher
Instytut Sztuki PAN
Relation
oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:3246
Text
Krzysztof Kubiak

W O K Ó Ł FOTOGRAFII

NAGROBNEJ

F o t o g r a f i a , „zdjęta z kogoś", j a k mówiono w dziewiętnastym

doskonalsze, są często w złym stanie; mają r y s y , zacieki, p l a m y ,

w i e k u , jest p r z e d m i o t e m silnie działającym n a wyobraźnię, p r o ­

spękania. W p ł y w n a te defekty m a nie t y l k o pogoda ale i ludzie.

wokującym

do i d e n t y f i k o w a n i a j e j z osobą

fotografowanego.

Ostatnio

słyszy

się o kradzieżach

co bardziej

atrakcyjnych

„Pewnego d n i a , już dość dawno t e m u wpadła m i w ręce fotografia

zdjęć z nagrobków. Czasami kończy się n a próbie kradzieży,

ostatniego

Powiedziałem

k i e d y n i e w p r a w n a ręka złodzieja kaleczy fotografię i wówczas

sobie w t e d y ze zdziwieniem, które nie opuszcza m n i e do d z i s i a j :

już n i e opłaca m u się j e j wyjmować. T a k i e zdjęcie pozostaje n a

oglądam oczy, które widziały cesarza."

p o m n i k u . N a t o m i a s t w zdjęciach nowszych często widać rękę

b r a t a Napoleona,

Jerome'a

(1852).
1

W k u l t u r z e l u d o w e j fotografia a m a t o r s k a rozpowszechniła
dię dopiero w l a t a c h p o w o j e n n y c h . Przed wojną istniało niewiele
zakładów fotograficznych, zdjęcia były kosztowne.

Najczęściej

Wyraźnie rośnie liczba f o t o g r a f i i w l a t a c h siedemdziesiątych,

fotografo­

k i e d y rozpowszechniają się n a wsiach i w małych miasteczkach

korzystano z usług fotografów o b j a z d o w y c h . Dzisiaj
wanie stało się zwyczajem
świąt

i

uroczystości.

przyjętym, n i e o d z o w n y m

Można

wyodrębnić

fotografa a m a t o r a — zdjęcia te są technicznie niechlujne, z w y k l e
nieostre, najczęściej d o t y c z y t o zdjęć w plenerze.

elementem

właściwą

fotografii

n a g r o b k i l a s t r i k o w e (dotyczy

t o głównie w s i ) . Przedstawiam

3 w y k r e s y obrazujące tendencje w z r o s t u liczby f o t o g r a f i i w cza­

chłopskiej estetykę, elementy m i t o l o g i i , zespół wierzeń o charak­

sie ( i l . 2 — 4 ) . L i n i e pierwszego w y k r e s u prezentują

terze m a g i c z n y m .

wzrostową zdjęć n a czterech cmentarzach prawobrzeżnej Wisły,

tendencję

ludowej

w okolicach Opola Lubelskiego. Są t o t r z y cmentarze małomias­

późno, później niż pamiątkowe zdjęcia ślubne, czy z i n n y c h uro­

teczkowe (Opole L u b . , Chodel i R y b i t w y — f a k t y c z n i e cmentarz

czystości. P r z y c z y n tego jest wiele. T r a d y c y j n a k u l t u r a naszego

Józefowa n/Wisłą). J e d y n y m p r a w d z i w i e w i e j s k i m jest c m e n t a r z

l u d u n i e znała przedstawień zmarłych t y p u m a s k i {efigies).

Naj­

w K a r c z m i s k a c h . Obszar p o drugiej stronie Wisły przedstawiony

popularniejsza f o r m a g r o b u — mogiła z d r e w n i a n y m krzyżem,

jest n a wykresie d r u g i m . Również i t u t a j t r z y pierwsze miejsco­

Fotografia

n a g r o b n a przedostaje

się do k u l t u r y

nie sprzyjała u s y t u o w a n i u f o t o g r a f i i . D o c h w i l i pojawienia się

wości t o małe miasteczka — największe t o L i p s k o , p o t e m Soleo

n a g r o b k a lastrikowego fotografie nagrobne n a cmentarzach wiej­

n/Wisłą, Ciepielów. Pawłowice t o duża wieś.

skich i małomiasteczkowych występowały sporadycznie, zazwy­
czaj n a grobach ziemian i bogatszych

mieszczan.

Dane

o ilości zdjęć n a g r o b n y c h , zwłaszcza w

dekadach

wcześniejszych, n i e są w pełni w i a r y g o d n e . W i e l e zdjęć zostało

W o s t a t n i c h l a t a c h wygląd cmentarza zmienił się r a d y k a l n i e .

umieszczonych dużo później, g d y r o d z i n a stawiała k a m i e n n y n a ­

Można mówić o postępującej u r b a n i z a c j i — aleje, chętnie asfal­

grobek

towane, często oświetlone, g r o b y stawiane są w szeregach, zaś i c h

d a n y c h s t a t y s t y c z n y c h , lecz tendencję w z r o s t u liczby zdjęć, bez

f o r m a ewoluuje w k i e r u n k u grobowców. U r b a n i z a c j a osiąga stan,

liczenia procentów i stosunków nagrobków ze zdjęciami d o n a ­

l u b odnawiała s t a r y . N i e prezentuję t u więc ścisłych

w którym ilość „żywej z i e m i " zmniejsza się błyskawicznie. Jest

grobków bez zdjęć ( t y m zajmę się w innej p r a c y ) . N a dwóch w y ­

ona z a b u d o w y w a n a płytami grobów, asfaltem alejek, i t p . Coraz

kresach widać różnicę pomiędzy s k r a j n y m i k r z y w y m i . Różnica

częściej k o n t a k t z ziemią o d b y w a się za pośrednictwem doniczek

t a n a p i e r w s z y m wykresie może być wyjaśniona skalą miejsco­

l u b specjalnych k o r y t e k . P o j a w i a się za t o cala sfera mnemonicz-

wości. T r z y wysoko podniesione linie odnoszą się do zdj^ć z cmen­

na, n i e występująca w t a k i e j formie d a w n i e j . G r o b y

wiejskie

t a r z y m i e j s k i c h . K a r c z m i s k a — t o t y p o w a wieś. A zatem istnieje

zaczynają mieć trwałe i n s k r y p c j e , p o t e m zaś p r z y c h o d z i zdjęcie.

wyraźna różnica pomiędzy m i a s t e m a wsią p o d względem ilości

Właściwie nie p r z y c h o d z i a „ o p a d a " , przejęte z k u l t u r y wysokiej

zdjęć n a g r o b n y c h . Podobnie jest n a wykresie t r z e c i m , gdzie p o ­

i teraz już rozsiadło się wygodnie i pewnie n a dłużej, stając się

między „metropolią", jaką jest Łańcut, a stale podupadającą

również częścią k u l t u r y l u d o w e j ; cmentarze wiejskie stają się

Sieniawą istnieje kolosalna różnica w ilości zdjęć n a g r o b n y c h .

a l b u m a m i najbliższej o k o l i c y .

Różnice pomiędzy c m e n t a r z a m i p r z e d s t a w i o n y m i n a wykresie I I

Pojawienie się zdjęć n a cmentarzach każe odpowiedzieć n a

nie są t a k duże, czego łatwo wyjaśnić się nie da. Cmentarz w Paw­

k i l k a pytań. P o pierwsze — k i e d y zwyczaj umieszczania foto­

łowicach jest dosyć s t a r y (najstarsze g r o b y datowane n a Jata

g r a f i i n a cmentarzach m i e j s k i c h stał się powszechnym? J a k foto­

70-te X I X w i e k u ) . Wspólną cechą w s z y s t k i c h wykresów jest

g r a f i a c m e n t a r n a i pogrzebowa przyjęte zostały n a wsi?

załamanie l i n i i obrazującej wzrost ilości zdjęć w l a t a c h 70-tyoh

Czym

ludzie motywują potrzebę umieszczania w i z e r u n k u zmarłego n a

XX

grobie ? Dlaczego istnieje t y l e różnic w sposobach przedstawiania

u j a w n i a się wcześniej, pobieżne penetracje i n n y c h

zmarłego n a f o t o g r a f i i cmentarnej ?

zwłaszcza w i e j s k i c h , wskazują n a łata siedemdziesiąte j a k o n a

w . I choć n a niektórych cmentarzach tendencja t a n i e
cmentarzy,

Pierwsze spostrzeżenia potwierdziły, żo j a k k o l w i e k istnieją

okres przełomowy d l a zwyczaju umieszczania zdjęć n a nagrob­

różnice w sposobie przedstawiania osoby zmarłej n a f o t o g r a f i i

k a c h . Dlaczego a k u r a t ten okres ? N a przekonywującą odpowiedź

nagrobnej, t o jednak zdjęcia standardowe

ogromną

trzeba będzie trochę poczekać, ale niewątpliwie wiąże się t o ze

większość, t a k że ujęcia niezwykłe są s t a t y s t y c z n y m i wyjątkami.

wzbogaceniem społeczeństwa i z rozbudową pierwiastków pamię­

Wyróżniają jednak grób, przykuwają naszą uwagę.

c i o w y c h n a cmentarzach ( p o m n i k i , i n s k r y p c j e , fotografie).

stanowią

Żeby dowiedzieć się k i e d y wprowadzono pierwsze

fotografie

Zdjęcia umieszcza się niezależnie o d t y p u n a g r o b k a . Zdarzają
n a c m e n t a r z u i w j a k i m czasie umieszczanie f o t o g r a f i i n a n a ­ się fotografie umieszczane n a grobach w formie mogiły (kopiec
g r o b k a c h stało się popularne, zdecydowałem się zliczać ilość n a ­
ziemny z krzyżem d r e w n i a n y m l u b m e t a l o w y m ) , i l . 18. N a ­
grobków ze zdjęciami w poszczególnych dekadach.
grobek k a m i e n n y , najczęściej l a s t r i k o w y opanowuje cmentarze,
Jakość techniczna r e p r o d u k o w a n y c h zdjęć nie zawsze jest

również wiejskie, w l a t a c h sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.

dobra. Jest t o t y l k o po części moją winą. Zdjęcia stare, z reguły

Ciekawe są f o r m y pośrednie, sprawiające wrażenie „ogniw ewo69

giem zdjęć spotykamy się również przy przedstawieniach zmar­
łego w trumnie. Chodzi t u zazwyczaj o fotografię jednej osoby —
pierwsza fotografia przedstawia tę osobę żyjącą, druga, zwykle
usytuowana poziomo, pokazuje postać leżącą w trumnie.
N a grobach z krzyżami drewnianymi również zdarzyło m i
się spotykać fotografie. Były to groby stare, do których domontowano zdjęcia n a skutek pojawienia się mody n a fotografie.
mogiłach z solidniejszego

materiału, np. posiadających

Na

krzyż

żelazny, zdjęcia umieszcza się w obrębie tabliczki z tekstem.
N a niektórycli cmentarzach spotkałem zdjęcia

montowane

jeszcze za życia człowieka, którego przedstawiają. Niekiedy były
to same fotografie n a gołej płycie, częściej występowały wszelkie
konieczne inskrypcje z wyjątkiem daty śmierci i zdjęcie przed­
stawiające przyszłego zmarłego (il. 25). Miejscem gdzie wystę­
puje szczególnie dużo zdjęć „żywych zmarłych" jest cmentarz
w Chodlu, małym miasteczku n a trasie z Opola Lubelskiego do
L u b l i n a . Naliczyłem tam 48 zdjęć osób jeszcze żyjących oraz
10 miejsc n a zdjęcia n a nagrobkach stawianych jeszcze za życia
człowieka.
Większość fotografii

nagrobnych

m a kształt elipsoidalny,

odpowiadający (bez próby komentowania i pogłębiania tych ana­
logii) formie imago

clipeata,

charakterystycznej m.in. dla por­

tretu trumiennego. F o r m a t a , wraz z wizerunkiem w kształcie
koła czy owalu, zarezerwowana była w X V I I I wieku dla osób
zmarłych. Fotografia portretowa
międzywojennym,

w Polsce, jeszcze w okresie

zwłaszcza n a prowincji,

chętnie

stosowała

formę imago clipeata do portretowania osób żywych. Ciekawym
natomiast jest t u fakt, że aż do czasów nam najbliższych, gdy
fotografia rodzinna i portretowa zarzuciły ten kształt, utrzymał
się

on jako

najbardziej

właściwy dla fotografii

Formę imago clipeata spotyka się także przy

cmentarnej.

przedstawianiu

1

II.
l u c y j n y c h " , przy przechodzeniu od najpopularniejszej
n a wsi mogiły do nagrobka

2, 3, 4, tabele: tendencje w z r o s t u
w latach 30—70-tych na badanych

liczby
fotografii
cmentarzach

dawniej

trwałego, z kamienia. N a starym

cmentarzu w K a r c z m i s k a c h koło Opola Lubelskiego groby z lat
trzydziestych, czterdziestych i częściowo pięćdziesiątych mają
formę, którą można nazwać „przejściową". Są to niskie, wystające
najwyżej 20 c m ponad ziemię, betonowe „blejtramy", u szczytu
których zainstalowane są drewniane, a później żelazne krzyże.
Oczywiście n a t y m cmentarzu jest mniej fotografii niż n a tzw.
c m e n t a r z u p o w y m , gdzie każdy niemal nagrobek jest lastrikowy.
W ostatnich również latach n a wsi pojawiły się olbrzymie, ce­
mentowe grobowce rodzinne. Zawierają one całkiem liczne kolekoje fotografii poszczególnych członków rodziny, często nawet
tych, którzy jeszcze nie zmarli (il. 26).
Miejscem najlepiej sprzyjającym instalowaniu fotografii n a
nagrobku kamiennym jest prostopadła płyta z nazwiskiem zmar­
łego i epitafium. G d y napisy pomieszczono n a poziomej płycie
przykrywającej grob, zdarza się, że zdjęcie usytuowane jest po­
ziomo. Niekiedy w takiej samej sytuacji zdjęcie umieszcza się
n a szczytowym gzymsie grobu, tak by było widoczne (il. 14). Są
też płyty z napisami i fotografiami

umieszczonymi n a płasz­

czyźnie skośnej w stosunku do płaszczyzny grobu. Zetknąłem się
też z oprawionymi i oszklonymi nekrologami zawieszanymi n a
grobowcach.

P o d szkłem, n a nekrologu umieszczano

odklejono

z jakiegoś dokumentu zdjęcie zmarłego. Spokrewnione teclmicznie
z t y m typem przedstawień są tablice z Przeworska, gdzie zdjęcie
i napis umieszczone są w płytkiej, przykrytej szkłem niszy.
Niezwykłym zupełnie zestawem, gdzie n a kompozycję dawnej
ikony nałożono nową treść, jest obraz Chrystusa wiszący n a jed­
n y m z grobów n a starym cmentarzu w Jarosławiu (il. 23). N a
obrzeżach obrazu, t a m gdzie zazwyczaj znajdują się sceny z życia
postaci przedstawionej w centrum, umieszczono fotografie zmar­
łego z różnych okresów jego życia. J e s t to jakby próba stwo­
rzenia ciągu narracyjnego z fotografii nagrobnej.

70

Z mini szere­

"w-tt

50-łt

io-h

to-lt

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.