Konkurs i wystawa garncarstwa ludowego województwa krakowskiego/ Polska Sztuka Ludowa 1962 t.16 z.2

Item

Title
Konkurs i wystawa garncarstwa ludowego województwa krakowskiego/ Polska Sztuka Ludowa 1962 t.16 z.2
Description
Polska Sztuka Ludowa 1962 t.16 z.2, s. 118-123
Creator
Fryś-Pietraszkowa, Ewa
Date
1962
Format
application/pdf
Identifier
oai:cyfrowaetnografia.pl:4174
Language
pol.
Publisher
Instytut Sztuki PAN
Relation
oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:4488
Rights
Licencja PIA
Subject
Kraków
garncarstwo, ceramika
garncarstwo ludowe
Text
Ii.
1. Franciszek
Stefański:
Kogut,
ceramika
mai.
pobiał­
ką, wys. 15 cm. Radłów, pow.
Tarnów.
II. 2. Maciej
Tracz:
„Jeździec
na koniu",
cerami­
ka mal. i glazur.,
19 X 20 cm.
Dębina, pow.
Bochnia.

i

Ewa

Fryś-Pietraszkowa

KONKURS I WYSTAWA
W O J E W Ó D Z T W A

G

RNCARSTWA LUDOWEGO
K R A K O W S K I E G O
„Garncarze,
garncarze,
co po was
zostanie?
W
kolei
skorupy,
a w karczmie
pisanie..."

Garncarstwo
kowskiego
Polsce



było

niegdyś

— podobnie
szeroko

Produkowano

n a terenie

zresztą

jak w

rozpowszechnionym

t a m przede

wszystkim

zurowaną, n i e r a z b a r d z o b o g a t o

w o j . kra­

całej

rzemiosłem.
ceramikę

w y r o b u Siwaków. L i c z b a
przekroczyła

gla­

malowaną, a w n i e ­

l i c z n y c h t y l k o ośrodkach udało się stwierdzić
wątpliwie

prawie

tradycję

ośrodków g a r n c a r s k i c h nie­
90 miejscowości

k i e d y t o w y g a s ł o o k o ł o 20 /o z n a n y c h o ś r o d k ó w , po­
fl

nad

Э0 /о

do

zamarło

в

Liczba

tej pory

I

Oleśnica),

ze względu

połowie

czynnych

zmniejszyła

Nidek,

pracy
nych

w

26 o ś r o d k ó w

lówka,

wymienia­

n a podeszły

z

17 o ś r o d k ó w

k u r s t e n został z o r g a n i z o w a n y

cechach

drychów,

Lipnica

Wadowice,

zorganizowani

(m. i n . Kraków ,
3

Murowana,

Żywiec).

Istniały

Nowy
również

byli

w

Alwernia, A n ­
Targ,

Sławków,

cechy

garncar­

konkursie d l a garncarzy

Prezydium
Pracowni
PAN.

WRN w
Badania

Pozostałe

zgłosiło

przez Wydział

Krakowie

Sztuki

czynne

jeszcze

Brodła, P r o s z o w i c e , R o z t o k a ,
z nich

n p . dlatego,

w y j ą t k o w y m . S t o s u n k o w o w c z e ś n i e zaczął s i ę n i e s t e t y

obecnie

dó niezdobiomych doniczek

jest

zjawiskiem

poza

i Brodła ,

t y m terenem

4

Nidek),

raczej

różnych

że produkcja

ośrodki

Sztuki

(Buczków,

przyczyn,

niektóre

i c h ogranicza

się

n a kwiaty. Garn­

carze

k o n k u r s e m . Niektórzy, przeważnie obeznani już z po-

Fragment piosenki, zanotowanej w N i d k u . „Ko­
l e j " — oznacza t u k o l e i n y n a drodze.
Z . B . G ł o w a , Materiały
do mapy
ośrodków
garncarskich
w Polsce,
cz. I I , „ P o l s k a S z t u k a L u d o ­
w a . 1956, n r 3. ss. 192—195.

J . K o s t y s z , Z dziejów krakowskiego
garncarstwa,
„ P o l s k a S z t u k a L u d o w a " , 1951, n r 1—2, ss, 7 i dalsze.
E. P i e t r a s z e k , Ośrodki
garncarskie
w
dobrach
tenczyńskich
w XVIII
i pierwszej
pól. XIX w., „ P o l ­
s k a S z t u k a L u d o w a " . 1961, n r 1, s. 5 1 , n r 2, s. 101.

2

118

4

nierównym

współudziale

Instytutu

w K r a k o w s k i e m u p a d e k t e g o s t a r e g o rzemiosła, który

3

dość

Kon­

Kultury

w y r a ź n i e z a z n a c z a się już w I I p o ł o w i e X I X w i e k u ,

1

w

z

udział

Zalas, Żywiec) n i e przy­

dość

co

(Zalas

przy

Ludowej

do konkursu

wsiach

swój

w o j . krakowskiego.

stąpiły

s k i e w niektórych

zaprzestali

bądź też z i n ­

powodów.

27 t w ó r c ó w

n i e w z a s a d z i e n i e j e s t m o ż l i w e . W w i e l u ośrodkach,
osobnych

kilka (Mi­

garncarze
wiek,

stulecia.

r . 1955 — już

się o d a l s z y c h

w

zwłaszcza m i e j s k i c h , g a r n c a r z e

naszego

około

gdzie

n y c h przez Z. B . G ł o w ę , a l e wyczerpujące j e j ustale­
2

1

s t o p n i u z a i n t e r e s o w a l i się

dobnymi
Sącza),

imprezami

(jak

przygotowali

różnorakich

np. garncarze

na

wytworów,

konkurs
inni

ze

po

nadesłali

parę sztuk, i to n i e zawsze

Starego

kilkadziesiąt
zaledwie

najbardziej

po

charaktery­

stycznych naczyń.

robach
0

świadomie

misy,

bańki

Uwagę

zwracały

( i l . 7) o r a z

pełna

m i c z n a rzeźba „Chrystus F r a s o b l i w y "

z tej p r z y c z y n y ,

a

także

z

innego

powodu.

Również
Tokarski,

z

wał

żych zespołów o m n i e j więcej w y r ó w n a n y m

1 dwojakami.

a wytypowanie

wśród

niemożliwe.

końcu

nich

najlepszych

przyznano

poziomie,

było

po

prawie

kilka

nagród

poszczególnych s t o p n i :
3 nagrody
4

..

II



t y l k o swoje

Ceramika

w

do

starej

pochodzący

przez

dawnych

form

andryehowskich.

nadawały j e j b a r w n e

cera­

Stanisław

zadokumento­

malowaną

Feliksa

z B i e l a n , p o w . Oświęcim,

deko­

( i l . 16).

istnienie skromnie

pokazana

jego
wyrazu

Chochołowie,

nagroda)
rakter

I p o zł. 1.500,

Rzeszowskiego

zamieszkały

Eksponaty można było b o w i e m podzielić n a k i l k a d u ­

W

nawiązuje

k o l i s t y m kształcie).

racyjne

Ocena wyników k o n k u r s u nasuwała dość duże t r u d ­
ności

Reczkowski

c e r a m i k i podhalańskiej i słowackiej ( n p . płaskie bańki

misą

Matusiaka

do

Indywidualny

malatury o

cha­

geometrycz­

n y c h i roślinnych m o t y w a c h , chętnie s t o s o w a n e

1.000,

(II

nawiązywała

przez

tego garncarza .
7

a pozostali

4

,.

III



800,

6



IV



600,

garncarze

otrzymali

W

omawianej

nielicznie

nagrody

za

nictwo, dla zachęcenia i c h d o udziału w

uczest­

Zaginęła
lowania

wionych przez Wydział K u l t u r y P r e z y d i u m W R N

wy

i S z t u k i , wynosiła

oraz
18.300

złotych.
na wystawie,

urządzonej

w K r a k o w i e w d n i a c h o d 27 l i s t o p a d a d o 10 g r u d n i a
r. Wśród
pierwszy

zgromadzonych

eksponatów

wysuwała się n a j b a r d z i e j

na

efektowna

plan
grupa

już

niestety

się

także

garncarzy

umiejętność

m i s , n a których

figuralne (nieraz

tami"
w

Plon k o n k u r s u p o k a z a n o

mieszczą

Skomiel­

t o i „całą

wymalowali),

okolicach

znana

Bochni.

konkursie jedynie Maciej
malistycznych

Tracz

8

z muzykan­

wśród

garncarzy

reprezentował

( I I nagroda)

z

bardzo

których

ładny

na

ptaszek

szeczególną

cza ośrodek w S t a r y m Sączu

n i e pokazał r ó w n i e interesujących

— Józef Biliński i j e g o

(I nagroda)
cząwszy

cechowała

od

duża

brzuścach,

technicznym

i

bodą stosuje o n d a w n ą
opanowaną

trudną

monstrował

na

kolekcję f o r m

na

nóżkach,

u t r z y m a n y c h na w y s o k i m

ornamentykę,

Z

pięknym

dzbanie.
może

( I I nagroda).

garncarza

dużą

swo­

m . i n . dobrze

fladrowania,

( i l . 6), n i e c o

trzeciego

form, po­
pasterskich

rynek

artystycznym.

sztukę

dat L u d w i k W i l u s z
robach

dzbanów

czy

aż do k o m p l e t u k a w o w e g o ,
poziomie

różnorodność

np. t r a d y c y j n y c h

o spłaszczonych

Bilińskiego

którą

Również
mniej

N a niektórych

tywów,

na

nagroda)
a

wyjątkowo

odbijały

na

ładną

dzbany

wy­

cechy wykazują m a l o w a n e
ki — Stanisława
zestaw

w y t w o r y garncarzy z Rab­

Kościelniaka

miniaturowych

Z p r o d u k c j i Rączki

( I I nagroda

naczyniek)

tylko

i

malowany

oraz d r u g i , p o k r y t y piękną, p r a w i e
przypominały

dobre

tradycje

za

Jana

ładny
Rączki.

dzban

( i l . 3)

czarną glazurą —•

t e g o słynnego

garncar­

skiego r o d u .
I

nagrodę uzyskał

szowskiego,

także J a n R e c z k o w s k i

Targiem.

Garncarz

rze właściwości

polew,

przez dopuszczanie

ceramicznych.
uzyskuje

z

ten pochodzi

pogłębiał swą w i e d z ę z a w o d o w ą

pracowniach i zakładach

on

Niwy
z

w

Znając

ciekawe

d o Z l e w a n i a się i z a c i e r a n i a

turów poszczególnych

motywów.

W

niektórych

Rze­
wielu

6

paski i drobne

Stefańskiego

wytwory

te

ostro

czerepu.

Naj­

Stefańskiego

esowatym

z kropek,

Zdobiny
tle

profilu

(III

on tylko

kwiatki

gałązki.

brązowo-czerwonym

W i e l e ośrodków (Rybna,
Sławków) stosuje obecnie
obracającym

się

szerokie

to

smukłe

( i l . 12), o z d o ­

Chrzanów, B r z e s k o
tylko ornament,

kręgu,

a

więc

białe,

pasy. p r z e s k r o b a n e

Nowe.

wykonany

przez

wąskie
środek

linią falistą, odsłaniającą tło n a c z y n i a . T e n r o d z a j p r y ­
mitywnego
nik

s g r a f f i t o w y b i j a się n a czoło wśród t e c h ­

dekoracyjnych,

krakowskich

stosowanych

garncarzy.

przez

Chyba

współczesnych

największa

część

e k s p o n a t ó w z d o b i o n a była t y m sposobem.
Wincenty

Knapik

dob­

Zalas,

skąd

ceramiki

(I

pochodzi.

użytkowej,

stawowych,

jak

nagroda)

rzania

pszczół,

kon­

drobiu

i

wy-

bryki.

Wykonał

w

której

garnki,

d z b a n k i — znajdowały

efekty

B. B a z i e l i e h , Garncarstwo
starosądeckie,
„Polska
Sztuka L u d o w a " , 1958, n r 2.
L. M a l i c k i , Garncarstwo
w
Rabce-Poddziale,
„Prace i materiały e t n o g r a f i c z n e " , t . V I I , 1948/9.
5

ograni­

z

Rybnej,

pow.

K r a k ó w , r e p r e z e n t o w a ł równocześnie p o b l i s k i ośrodek

6

pod N o w y m

Franciszka

większe

o łagodnym,

na

Podobne

malatury.

b i o n e t y l k o r y t e m , o r a z f i g u r k a k o g u t a ( i l . 1).

prążki oraz

ornamentyki.



jednak

ligraficznej

drobiazgowej

wyrobach

białe, z y g z a k o w a t e

Plariaka, zauważyć można dążenie d o p r z e s a d n i e k a ­
i

naczyń.

odgrywały

z Radłowa, p o w . Tarnów. M a l u j e

ładniejsze

Pawła

znaczenie

jeździec
garncarz

czone d o n a j p r o s t s z y c h l i n e a r n y c h i p u n k t o w y c h m o ­

zade­

zdobionych,

starosądeckiego,

Mniejsze

na

z Dębi­

oraz

n a k o n i u ( i l . i l . 2, 5). S z k o d a , że t e n z d o l n y

5

moty­

udaną serię g w i z d k ó w o a n i -

kształtach,

u w a g ę zasługują

te

ma­

nawet

muzykę

niegdyś

Ośrodki

n y . Dał o n w y j ą t k o w o

pięknego

występowały

ceramiki m a l o w a n e j . B o g a t o z a p r e z e n t o w a ł j ą zwłasz­
młodsi koledzy, Płaziak i W i l u s z . W y r o b y

bardzo

ze

n e j Białej, p o w . Myślenice.

następnych

konkursach i w y s t a w a c h . Łączna s u m a nagród, u s t a n o ­
przez M i n i s t e r s t w o K u l t u r y

grupie

nadesłane w y t w o r y

rynki

on


miski,

olbrzymią

oprócz
czy

ładne,

się także n a c z y n i a
n a trzech

charakterystyczne

nóżkach,

serię

form

pod­

pękate

do p o d k u ­
poidła d l a

dla Chrzanowskiego

im-

T Ę Fryś, Ośrodek
garncarski
w Bielanach,
„Pol­
s k a S z t u k a L u d o w a " , 1956, n r 4 — 5 .
St. K o w a l s k i , Garncarze
i garncarstwo
w pow.
bocheńskim,
„ O r l i L o t " , 1950, n r 8.
8

119

11. 3. Jan Rączka:
Dzbanek,
glazur.
i mai., wys. 32 cm. Rabka,
pow.
Nowy
Targ.
II. 4. Andrzej
Rozkocha:
„Gwiz­
dek",
glazur.,
wys. 10 cm. Ruda
Ka­
meralna,
pow. Brzesko.
11. 5.
Maciej
Tracz:
„Kogutek"
— gwizdek,
częścio­
wo glazur.,
wys. 11 cm. Dębina,
pow.
Bochnia.
II. 6. Ludwik
Wilusz:
„Cedzak",
glazur.,
18 X 2 5 cm. Stary
Sącz,
pow. Nowy
Sącz. II. 7. Jan
Reczkowski: Bańka mal. i glazur.,
wys. 24 cm,
Ф g. 5 ст. ф d. 11 cm. Niwa,
pow.
Nowy
Targ.
II. 8. Andrzej
Rozkocha:
Garnek,
mai. pobiałką
i glazur.,
wys.
17 cm, ф g. 18 cm, ф d. 13,5 cm. Ru­
da Kameralna,
pow.
Brzesko.

ЩШШШШШШШШ

Jí. 9. Fragment
ekspozycji
i
stoisko
Wincentego
Knapika, Rybna,
pow.
Kra­
ków. II. 10. Jan
Chmiel:
Dzbanek,
glazur., wys. 34 cm, 0 д. 10 cm, 0 d.
13 cm. Andrychów,
pow.
Wadowice.
H. 11. Albin Zawartka:
Dwojaki,
gla­
zur., wys. 12 cm, ф g. 13 cm, 0 d.
7 cm. Garnek
glazur.,
wys.
14,5
cm,
Ф g. 13,5 cm, ф d. 9 cm. Nowe
Brzes­
ko, pow.
Proszowice.

tr

*

T e n sposób d e k o r a c j i

cechował r ó w n i e ż m i s k i M i ­

chała K l i m k i e w i c z a z C h r z a n o w a ,
nowanym,

serii dzbanków
rekwizyt
kich.
rej

ładne w s w y m sto­

kremowo-zielonkawym
tego garncarza

dawnych

Miał

on

kolorycie.

żartobliwych

gęsto

sztuczek

podziurkowaną

t y l k o •Wtajemniczeni

Wśród

zwracał uwagę
szyjkę,

znajdowali

jeden,

towarzys­
na

właściwe

któ­
miej­

sce, b y w y p i ć z a w a r t o ś ć n a c z y n i a bez r o z l a n i a płynu.
Przypadkowe,

uzyskane

w

kolorystyczne

w

czerwonawym

t l e dodawały

Zawartki
wego,
i

postaci

Proszowice.
wykonał

tradycjach
Brzesko,

Opanował
z garncarzy
Andrzej

również

prostym

ze

Sławkowa.
Kameralnej,

nie

stosunkowo

leżało

( I I I nagroda).

wcale.

niedawno

pobliskim Rzepienniku,

Rozkocha

No­

ciężkich

Rudzie

naczyń

na

Albina

dość

Nowak

w

efekty

plam

z Brzeska

o

zdobioną

ośrodka

dopiero
w

Kulesy

Szczepan

malowanie

je

wypału,

naczyniom

Ceramikę

prymitywnych formach,

sgraffitem,
W

uroku

( i l . 11) i Stanisława

pow.

pow.

czasie

ciemnozielonych

pow

Na

jeden
Gorlice,

pierwszy

plan

w ś r ó d j e g o w y r o b ó w w y s u w a ł y się d w a g a r n k i , n i s k i e
i

szerokie,

których

górne

części

brzuśców

ozdobione

b y ł y p r o s t y m , b i a ł y m w z o r k i e m n a c z a r n y m t l e ( i l . 8).
Garncarz
oraz

t e n dał

ładny

żonej

m. i n . n a wystawę

gwizdek

szyjce

w

postaci

( i l . 4). D w a j

jedyną

zwierzątka

o

bracia Andrzeja

Rozkochy,

Józef i J a n , przysłali n a c z y n i a n i e m a l o w a n e ,
wane,

a

dwojaki

także
i

między

glazuro­

nimi

maślnicę,

rynkę.

Wyroby
pokazali

biskwitowe,

fajkę
wydłu­

bardzo

też

proste,

garncarze

zdobione

z

jedynie

Radwanu,

glazurą,

pow.

Dąbrowa

Tarnowska.
Od
nia

omówionych

Jana

wyrobów

Chmielą

odbiegały

( I I nagroda)

nieco

różniał się zwłaszcza t r a d y c y j n y d z b a n
(do

roku

1946 p o d o b n e

dzbanki

n a brzuścu p l a s t y c z n y m i

z

foremek.

(il.

10). d z b a n e k ,

brodatej
lindra.
i

Drugą

sprzedawane

ozdobiony

twarzy,

stanowił

n a szyjce

nakryty wiekiem
to

liczne analogie

ma

były

dekorowa­

zdobinami, odciskanymi

ciekawostkę

Naczynie

Wy­

„kalwaryjski"

na odpustach w K a l w a r i i Zebrzydowskiej),
ny

naczy­

z Andrychowa.

bardzo

w ceramice

tzw.

„żyd''

wyobrażeniem

podobnym
ciekawe

d o cy­

rodowody

europejskiej.

W s p o m n i e ć także t r z e b a produkcję J a n a Błaszczyka
(III

nagroda)

z

Podegrodzia

pod

Starym

T y l k o t e w y r o b y spośród z e b r a n y c h
bione

były

pomocą

Zwracała

brak

już

stempelków

uwagę

duża

liczba

d a w n y c h , za­

zarzucone

ceramicznych.
ze w z g l ę d u na

naczj'nia. j a k —

dzbanami

mniej

trojaki, rynki
naczynia

pasterskimi,

poza

produkuje

dzbanów,

stanowią
zwykłe,

a

się

nawet

bowiem
ogrodnicze

wspom­

podkurzaczami
się d w o j a k i ,

n a nóżkach, cedzidła,

flaszowate

i t y m podobne.

również
garnków,

obecnie

w

doniczki.

na

za

( i l . 18).

przedmiotów

wykonało

zdo­

odciskanymi

i n . — w w i e l u Stoiskach powtarzające

kształtów
i

gwiazdkami,

n a ogół

zapotrzebowania

a nawet
П. 12. Franciszek
Stefański:
Dzban
glazur.,
wys. 33
cm 0 g. id.
13 cm. Radiów,
pow Tarnów.
II. 13.
Józef Biliński:
Bańka, mal. i glazur.,
spłaszczona
z
jednego
boku dła wygody
przy noszeniu,
wys. 23 cm,
(fig. 3 cm, ф d. 12,5 cm. Stary Sącz, pow. Nowy
Sącz.
II. 14. Stanisław
Tokarski:
Miska,
mal. i glazur.,
wys.
9 cm, ф g. 28 cm, 0 d. 11,5 cm. Chochołów,
pow.
Nowy
Targ.
II. 15. Feliks
Matusiak:
Świnka —
skar­
bonka,
mal. i glazur.,
wys. 11 cm. Bielany,
pow.
Oświęcim.
11. 16. Jan Reczkowski:
„Chrystus
Fraso­
bliwy",
rzeźba ceramiczna,
glazur.,
wys. 21 cm.
Niwa,
pow. Nowy
Targ.
II. 17. Ludwik
Wilusz:
Kropielniczka glazur.,
wys. 25 cm. Stary Sącz, pow. Nowy
Sącz.

nadto
już

garncarzy

nianymi
i

i

odpowiednich

pomnianych
Wielu

listkami

Sączem.

na w y s t a w i e

sprzedaż

różnych
Coraz
misek

podstawę

produkcji

większości

ośrodków

и
15

1
Item sets
Lud

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.