Ikonografia przedstawienia Matki Boskiej Gromnicznej w grafice i malarstwie ludowym / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1980 t.34 z.2

Item

Title
Ikonografia przedstawienia Matki Boskiej Gromnicznej w grafice i malarstwie ludowym / Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1980 t.34 z.2
Description
Polska Sztuka Ludowa - Konteksty 1980 t.34 z.2, s.71-88
Creator
Jacher-Tyszkowa, Aleksandra
Date
1980
Format
application/pdf
Identifier
oai:cyfrowaetnografia.pl:3308
Language
pol.
Publisher
Instytut Sztuki PAN
Relation
oai:cyfrowaetnografia.pl:publication:3531
Rights
Licencja PIA
Text
Aleksandra Jacher -Tyszkowa

IKONOGRAFIA PRZEDSTAWIENIA MATKI BOSKIEJ GROMNICZNEJ
W GRAFICE I MALARSTWIE L U D O W Y M

Celem

opracowania

nograficznych,
ne

które

przedstawienia

Zasługują
ku

tematu

i
i

czczone w

wiążą

się z

iż w

s z t u c e kościelnej

Spotkania

w

święto

Spotkania

na

cioła



już

w

IV

w.

(2,

22—39),

według

ma­

świątyni, służebnica.

Dzie­

nadeszły

VI

w.

zwane

napisane

worodne
Mieli
dwa

jest

dziecko płci

również
młode

i

obrzędo­

mogła
ze

liturgii

jest

koś­

poświadczone

greckie

Ewangelii

Hypapante,
starcem
św.

Sy­

Łukasza

d n i .^oczyszczenia

r o d z i c e zanieśli

złożyć

gołębie,

w

Dzieciąt­

P r a w i e P a ń s k i m : każde

męskiej
w

będzie p o ś w i ę c o n e

ofierze

zgodnie z

A

żył

w

Był

to

człowiek

pociechy

Izraela,

Duch

Jerozolimie
a

Święty

parę

pier­
Panu.

synogarlic

przepisem

albo

Prawa

człowiek,

Pań­

prawy

Duch

i pobożny,

Święty

objawił,

imieniem

że

spoczywał

nie

d o świątyni. A

Sy-

wyczekiwał

ujrzy

na n i m .

śmierci,

z o b a c z y M e s j a s z a Pańskiego. Z a n a t c h n i e n i e m
c h a przyszedł

Je w

objęcia,

błogosławił

Boga i

„ T e r a z o W ł a d c o , p o z w ó l odejść słudze t w e m u
ju,

według

t w o j e g o słowa.

w i e n i e , któreś p r z y g o t o w a ł
światło

na

oświecenie

Bo

moje

wobec

pogan

i

oczy

Dzie­
Pra­

mówił:

w

ohłopca, z g o d n a z p r a w e m

w

Józef,

niekiedy

wcześnie

tradycji

święta

prorokini

narodów:

urodze­

r o w a n i a p i e r w o r o d n e g o , k t ó r e następowało

ve

Occursus

czyli

Domini

Wielki

w

wyżej

wymienionego

swoich

zwłaszcza

się
i

listach

nastąpiło

zmieszanie

się

Hypapante

z

za­

wątkami

ogłoszono j e ś w i ę ­

Bożej

były

daje

8

św.

ujawnione

5

obszerny

i

św.

wielu

wielu

świętu,

zwracając

t e n przeznaczony

powstało

myśli

do

Łukas7.a,

nadawano temu
„Oto

siBazyli

komentarz

S y m e o n a , który

powiedział:

upadło

Sw.

Pana .

Ewangelii

o w a d z e , jaką

a b y przezeń

aby

Spotkania

urywka

proroctwu

do M a t k i

w

Izraelu,

serc; także

twoją

własną duszę p r z e n i k n i e m i e c z " .
7

Początki

święta

w

R z y m i e sięgają

n i e j s z e g o o k r e s u , niż t e n , k t ó r y
na

podstawie

oficjalnego

zapewne wcześ­

z w y k ł o się

ustanowienia

przyjmować

papieża

Gelaze-

go . W i e m y b o w i e m , że j u ż p o d k o n i e c V w . papież

Ge-

8

l a z y z n o s i r o z p u s t n e i g r z y s k a pogańskie t z w . L u p e r c a l i a ,
obchodzone
czasie

w

miesiącu

święto

(Purificatio

lutym,

Oczyszczenia

S. M a r i a e ) .

a

ustanawia

Najświętszej

Musiało

więc

w

tymże

Panny

Marii

mieć

ono p e w n e

t r a d y c j e u g r u n t o w a n e w ś r ó d chrześcijan R z y m u . W
lazjańskim

Safcramentarzu

liturgię r z y m s k ą
jów

gallickich,

i Zaśnięcia.

dzenia
Święta

w

z

VIII

w.,

ono

wzmiankowane

Matce

Ge-

reprezentującym

n a początku j e j w p r o w a d z e n i a
jest

świąt p o ś w i ę c o n y c h

do k r a ­

obok

innych

B o ż e j : Zwiastowania,

Naro­

8

U schyłku V I I w . p a p i e ż S e r g i u s z 1

R z y m i e procesję

ze

świecami

Oczyszczenia . Miesiąc l u t y

w

czasie

został w y b r a n y

10

p r z y p a d k o w o . W n i m b o w i e m o d b y w a ł y się w

nie­

starożyt­

ności r y t y oczyszczające, o k r e s p o k u t y p o d k o n i e c

roku.

(Stąd n a z w a łac. f e b r u a r i u s , o d f e b r u m = ś w i ę t o o c z y s z ­
c z e n i a ) . P r o c e s j a ze ś w i e c a m i (a także o b r z ę d o w a
cja

ś w i e c y z w a n e j g r o m n i c ą ) była t a k s i l n y m

katolickiego

święta

Festum

Oczyszczenia, że

( L e v . 12,
ofia­

w

30 d n i p o

dniu

oczyszcze­

(włos.),

(czes.),

Szwezkowni

Luty

(łac),

funk­

akcentem

stosunkowo

Chandeleur

Candelaria

(ang.), M a r i a

słowiańskich:

(hisap.),

Lichtmess

Gromnice,

wcześ­

Swezkowoiza,

w

dialekt

Aby

właściwie

występowały

ze

świętem

Styrii),

(niem.);

Svezhneza

w

(pol.),
Maria,

Szveohnicza

za

(windyjski

Candelora

Szwezkowna

(serbsko-łużycki),

(slawoński), S u e z h i n z a ;

Srtenije Gospodnie

lub

Gromniczna

wacki), Switlo Marinje

ni

zaś

(franc),

Candlemass

językach



Prezentując

Candelarum

Chandelles

n i a l u d z i e b o g a t s i składali j a k o o f i a r ę o w i e c z k ę , a b i e d ­
synogarlice.

kapłan

Fête

40 d n i p o

Mojżeszowym

Anna,

des

2—8), była ceremonią odrębną o d p r e z e n t a c j i , c z y l i

lub dwie

gołąbków

Najświętsza

zba­

twego,

8

postaci

występują:

naz­

ludu

urodzeniu dziecka . Według zwyczaju w

niej:

t e m w 534 r . za cesarza J u s t y n i a n a I j a k o Hypapnte

Hromnice
oczyszczenia m a t k i

d w a gołąbki

w

w

l u b zewnątrz),

wa:

s

niu

występują

poko­

Izraela" .
Ceremonia

Po­

ikonograficz­

n i e przyjęta została w w i e l u j ę z y k a c h e u r o p e j s k i c h

ujrzały

wszystkich
chwałę



więc D u ­

gdy rodzice wnosili

ciątko Jezus, a b y postąpić z N i m w e d ł u g z w y c z a j u
wa, o n wziął

sens

wewnątrz

osoby główne

Stosunkowo

wprowadził

(...)

Jemu

św.

wschodnich

m;eć

świętem?

skiego.

meon.

koszyku. Jako

jest,

o b r a z o w e , czy

ma w

Marii

Mojżeszowego"

w

i na ile —

jako

dla

źród­

Symeonem,

tradycje

słowami

za­

k o Jezus d o J e r o z o l i m y , a b y p r z e d s t a w i ć j e P a n u " . T a k
bowiem

od

ołtarz i e l e m e n t y o ł t a r z o w e , o f i a r a

gorzędne:

Świątyni.

P a n a Jezusa z c z c i g o d n y m

prawa

(przedstawiona

co ś w i a d c z y ł o b y

związany

Jerozolimie

gdy

tłumaczą

O c z y s z c z e n i a . Najczęściej

a

Gromnicznej

Z g o d n i e ze

1

sceny

czasie, co u s t a n o w i o ­

ikonografia

folklor

dawne

w

czyli Spotkanie
meonem .

i

Boskiej

katolickiego

ny

świątynia

tego

Gromnicznej. Wią­

na przedstawienie

właśnie

jeszcze s p o t ­
4

s t a c i e t e i składane o f i a r y

chrześcijan
z

płacił

k a n i e ze s t a r c e m S y m e o n e m o r a z prorokinią A n n ą .

obok

o prastarych

w

isię, czy —

obrzędy

Matki

Jezusa

Prezentacją

wpłynęła

odwrotnie

niego
Łuka­

w

w tradycjach grec­

to obrzędy

t y m samym

zastanowić

wość ś-więta
wpływ

on

d l a etnografów,

oczyszczającymi

Pana

czy

Warto

ojciec

chodnimi. W cesarstwie bizantyjskim

powszechnie przez

Oczyszczeniem

kapłanowi

P a n n a M a r i a , Dzieciątko o r a z S y m e o n ; j a k o p o s t a c i e d r u ­
ludowej

występuje

j e s t też, zwłaszcza

łach o d b y w a ł y się w
i przyjęte

syna

naj­

Świątyni.

i r z y m s k i c h , które

Święto

z

czy Prezentacji

z Symeonem

że się o n o z r y t a m i

też

litur­

jedno

za

5 syklów. D w i e c e r e m o n i e , o p i s y w a n e p r z e z św.
sza łącznie j a k o j e d n o z d a r z e n i e , z a w i e r a j ą

katolickim.

g a d n i e n i e genezy i początków święta

ne

rokiem

upamiętniając

zdecydowanie wątek

Interesujące

kich

obrazy

( i l . 16—21), d o m i n u j e
mimo

kil­

sank­

pielgrzymkowych,

ikonografii

innych —
ciątka

Gromnicznej.

popularnych obra­

wizerunki

kościele

pierworodnego

iko­

dziewiętnastowiecznej

tematu
ryjny,

miała

Gromnicznej

świąt w

Boskiej

większość

kalendarzowym,

starszych

zmian

dziewiętnastowiecz­

l u d o w y m n a uwagę z

miejscowościach

Boskiej

gicznym

na

Matki

Podczas g d y

z ó w za p i e r w o w z o r y
tuariach

W

prześledzenie

one w malarstwie

powodów.

Matki

jest

wpłynęły

(chor­

Sviezhni(kraiński),

(rosyjski) .
1 1

zinterpretować

Oczyszczenia i

zarówno

w

obrzędowość

zrozumieć

wierzeniach

związa­

wątki,

popularnych,

które
jak

71

i wykształconych w r a m a c h l i t u r g i i kośaielnej, spróbuj­
m y cofnąć się d o najwcześniejszych o n i m r e l a c j i .
Z n a j d u j e m y je w h o m i l i i Czcigodnego Bedy (Beda
V e n e r a b i l i s ) z 725 r . . M ó w i o n , że w d r u g i m miesiącu
p o ś w i ę c o n y m F e b r u u s o w i , t o j e s t P l u t o n o w i , należaio
przeprowadzić
o c z y s z c z e n i e państwa, a b y
ustanawiać
p r a w a za p o ś r e d n i c t w e m bogów. T e z w y c z a j e oczyszcza­
jące — t w i e r d z i — słusznie zmieniła r e l i g i a chrześci­
jańska, g d y w d r u g i m d n i u t e g o miesiąca ( p o ś w i ę c o n e ­
go św. M a r i i ) cały l u d w r a z z k a p ł a n a m i obchodził u s t a ­
l o n e tradycją m i e j s c a w mieście ( R z y m i e ) , a w s z y s c y
nieśli w rękach z a p a l o n e ś w i e c e i śpiewali h y m n y . W i e ­
m y , że w R z y m i e p r o c e s j a t a ( z w a n a l e t a n í a ) szła z k o ś ­
cioła św. A d r i a n a n a F o r u m R o m a n u m d o b a z y l i k i
S. M a r l a M a g g i o r e .
Wprowadził
ją papież
Sergiusz
w V I I w.
1 2

1 3

P o d o b n e w z m i a n k i z a m i e s z c z o n e są w h o m i l i i p r z y ­
p i s y w a n e j św. E l i g i u s z o w i ( z m a r ł e m u w 659 r. złotni­
k o w i z L i m o g e s , później b i s k u p o w i z N o y o n , F r a n c j a ) .
Głosi o n , ż e l u d r z y m s k i co 5 l a t składał o f i a r ę ( s a c r i f i c i u m ) oświetlając m i a s t o R z y m ś w i e c a m i i p o c h o d n i a ­
m i n a cześć bóstw p o d z i e m i a , a p r z e d e w s z y s t k i m n a
część F e b r u u s a , t o j e s t P l u t o n a , p a n a p o d z i e m i a . O f i a r a
p o w t a r z a n a co pięć l a t została w y p a r t a przez c o r o c z n y
zwyczaj
ohrześoijański, o b c h o d z o n y n a początku m i e ­
siąca . W e d ł u g niektórych b a d a c z y i s t o t n y m a r g u m e n ­
t e m d l a w y t ł u m a c z e n i a obrzędowości związanej ze ś w i ę ­
t e m G r o m n i c z n e j b y ł o o d n i e s i e n i e t e g o święta d o d a w ­
n y c h oczyszczających o b r z ę d ó w poświadczonych w s t a ­
r o ż y t n y m R z y m i e . P o c z ą t k o w o p r z y p u s z c z a n o , że święto
Oczyszczenia
m a związek t y l k o z d a w n y m i o b r z ę d a m i
L u p e r c a l i i , o b c h o d z o n y m i w R z y m i e 15 l u t e g o k u c z c i
bożka F e b r u u s a . W późniejszych b a d a n i a c h wysunięto
14

1 5

72

inną teorię, w k t ó r e j u d o w a d n i a n o , że n i e m a z w i ą z k ó w
pomiędzy różnorodnymi z a b i e g a m i m a g i c z n y m i mający­
m i p o d ł o ż e w a n t y c z n y c h r y t a c h a g r a r n y c h i błazenadą
uprawianą w czasie L u p e r c a l i i , a e l e m e n t a m i p o w a ż ­
n y c h o b r z ę d ó w kościelnych o b c h o d z o n y c h 2 l u t e g o . I n ­
n i w y w o d z ą o b r z ę d o w o ś ć Oczyszczenia ze święta
amburbale. Istotną rolę o d g r y w a ł a w t y m ś w i ę c i e p r o c e s j a xe
światłami, upamiętniająca p o s z u k i w a n i a P r o s e r p i n y p o r ­
w a n e j przez P l u t o n a . M a t k a P r o s e r p i n y , Cerera poszu­
k i w a ł a j e j p r z e z całą n o c z pochodnią w ręku, zapalo­
ną n a E t n i e ( S y c y l i a ) . A b y w y p l e n i ć pogański z w y e z p i
pozostawiając r e k w i z y t , d e którego l u d z i e p r z y w y k l i , o j ­
c o w i e Kościoła p o s t a n o w i l i obchodzić ś w i ę t o M a t k i B o s ­
k i e j G r o m n i c z n e j procesją z z a j p a l o n y m i ś w i e c a m i . A l e
sama p r o c e s j a ( C h a n d e l e u r ) i święto Oczyszczenia,
to
z d a n i e m D o m d e B r u y n e ' a d w i e różne r z e c z y . P r o c e s j a
o d b y w a ł a się z a w s z e 2 l u t e g o , podczas g d y ś w i ę t o P u r i f i c a t i o mogło być przełożone n a i n n y dzień. A n a l o ­
g i c z n a s y t u a c j a z a c h o d z i w p r z y p a d k u /procesji z w a n e j
l i t a n i a m a i o r , która u s t a l o n a została n a 25 k w i e t n i a ,
podczas g d y o b c h o d z o n e w t y m d n i u święto św. M a r ­
k a m o ż e być p r z e n i e s i o n e . W t y m d n i u
odbywały
się p r o c e s j e
w e wsiach w i e l u krajów
Europy, aby
w y j e d n a ć d o b r e u r o d z a j e . U w a ż a się p o w s z e c h n i e , żo
l i t a n i a m a i o r j e s t chrześcijańską transformacją p r o c e s j i
Robigalia .
16

17

1 8

19

J a k wskazują p i s m a o j c ó w Kościoła pogańskie ce­
r e m o n i e amburbaliów miały c h a r a k t e r państwowy, prze­
błagalny i w r ó ż e b n y i w i ą z a ł y się z r y t a m i l u s t r a c y j n y m i świata starożytnego. D l a p r z y w r ó c e n i a s t a n u n i e s k a ­
l a n e g o , u w o l n i e n i a się o d sił n i e c z y s t y c h , p r z e c i w s t a w i a ­
jących się k o n t a k t o m ze świętością p o s ł u g i w a n o się róż­
n y m i zabiegami oczyszczającymi . Zarówno w p r z e d 20

chrześcijańskie]! r y t a c h i m i t o l o g i i j a k i c e r e m o n i a c h
świata chrześcijańskiego można o b s e r w o w a ć p r z e m i a n y
p r o w a d z ą c e do zróżnicowanej
i bogatej
obrzędowości
święta Oczyszczenia. J e d n y m z c h a r a k t e r y s t y c z n y c h e l e ­
m e n t ó w tego święta j e s t z w y c z a j błogosławienia świec,
który, p o d o b n i e j a k b ł o g o s ł a w i e n i e p a l m , j e s t z a p e w n e
p o c h o d z e n i a franko-germańskiego i — j a k n a t o w s k a ­
zują p r z e k a z y — w y s t ę p o w a ł już w I X — X w i e k u .
C h r y s t i a n i z a c j a świata słowiańskiego nadała m u z n a ­
m i o n a l o k a l n e , utrzymujące się w obrzędowości l u d o ­
wej .
2 1

2 2

W analizie etnograficznej obrzędów na terenie
s k i s t w i e r d z a m y , że poświęcone g r o m n i c e spełniały
ne f u n k c j e :

Pol­
róż­

1 — towarzyszyły r y t u a l n e m u oczyszczeniu
k o b i e t y po
urodzeniu dziecka;
2 - z a p a l o n e p r z y łożu umierającego, z j e d n y w a ł y d!a
n i e g o łaskę;
3 - chroniły p r z e d p i o r u n a m i , g r o m a m i ;
4 — pełniły rolę apotropeiczną
nione
przed

5 — występowały
i

(światło, d y m , z n a k i c z y ­

g r o m n i c ą ) , przynosiły z d r o w i e , zabezpieczały
c h o r o b a m i l u d z i i zwierzęta h o d o w l a n e ;
we

wróżbach,

dotyczących

urodzaju

pogody.

A d . 1. R y t u a ł y oczyszczenia
k o b i e t y po u r o d z e n i u
dziecka
odnajdujemy
w
wierzeniach
różnych
ludów
świata, na różnych szczeblach r o z w o j u k u l t u r y . I z o l a ­
cja społeczna k o b i e t w p e w n y c h o k r e s a c h życia f i z j o ­
logicznego
j a k m e n s t r u a c j a , ciąża i połóg była, poza
n i e l i c z n y m i w y j ą t k a m i , wspólna całemu r o d o w i l u d z k i e ­
m u , bez w z g l ę d u n a stopień r o z w o j u społecznego .
2 3

21

W P o l s c e w i e r z o n o , że k o b i e t a p o p o r o d z i e n i e p o ­
w i n n a w y c h o d z i ć n a p o l a , p o n i e w a ż przestaną o n e r o ­
d z i ć . Sądzono b o w i e m , że k o b i e t a p o p o r o d z i e
jest
„nieczysta", a j e j s t a n może udzielić się p o l o m , zboże
w i ę c , które na n i c h rośnie, będzie z a n i e c z y s z c z o n e l u b
„ p ł o n ę " c z y l i p u s t e . O k r e s y „nieczystości" k o b i e t s t a ­
n o w i ł y zagrożenie d l a społeczności . D l a t e g o
koniecz­
n y m w y d a w a ł o się o c z y s z c z e n i e k o b i e t y p o p o r o d z i e , ce­
l e m u w o l n i e n i a j e j i d z i e c k a o d zagrażających i m w p ł y ­
w ó w . O k r e s izolacja k o ń c z y ł u r o c z y s t y wywód,
połą­
c z o n y z ceremonią kościelną, w której niemałą r o l ę o d ­
g r y w a ł a świeca, t r z y m a n a w ręku k o b i e t y przystępują­
cej do w y w o d u . P o d o b n i e j a k ogień i d y m , własności
oczyszczające m i a ł y w s z e l k i e j e g o p o c h o d n e , j a k w ę g l e ,
popiół, płomień świecy. ( O c z y s z c z e n i e p r z e z ogień s t o ­
s o w a n e było też p o p r o f a n a c j a c h , w o j n a c h , p o m o r a c h ,
w t y m o s t a t n i m w y p a d k u był t o z a b i e g p a r e x e l l e n c e
d e z y n f e k c y j n y , w k t ó r y m rolę o d g r y w a ł n i e t y l k o ogień,
ale i d y m ) .
25

3

2 6

27

2 8

2 9

3 0

Katolicka
i n t e r p r e t a c j a święta
Oczyszczenia
Naj­
świętszej P a n n y M a r i i m ó w i , że była O n a w o l n a o d
g r z e c h u i skażenia, n i e musiała w i ę c p o d d a ć się p o u r o ­
d z e n i u Jezusa o b r z ą d k o w i o c z y s z c z e n i a .
Wypełnienie
p r z e z N i ą n a k a z ó w z a k o n u b y ł o w y r a z e m posłuszeństwa
p r a w u i wskazówką d l a ludzi, a b y podporządkowywali
się n a k a z o m r e l i g i i . P o w i ą z a n i e oczyszczenia ze ś w i e ­
c a m i , j a k o źródłem światła i o g n i a , zyskało w r e l i g i i
chrześcijańskiej n o w e s y m b o l i c z n e u z a s a d n i e n i e : światło
b o w i e m oznacza C h r y s t u s a , j e s t w i ę c s y m b o l e m d o b r a
i
sprawiedliwości, s y m b o l e m
Boga.
Przeciwstawienie
światła i ciemności stało się podstawą d l a r o z b u d o w a ­
n i a s y m b o l i k i p r z e n i e s i o n e j n a g r u n t pojęć m o r a l n y c h
i religijnych
W łańcuchu stanów p o z y t y w n y c h j a k :
światło — jasność — ciepło — ogień — ż y c i e — d o b r o ,
znalazło się r ó w n i e ż światło świecy, a w szczególności
gromnicy.
31

3 2

A d 2. W e d ł u g chrześcijańskiej i n t e r p r e t a c j i z a p a l e ­
nie g r o m n i c y p r z y umierającym i t r z y m a n i e j e j przez
n i e g o w dłoniach m a z j e d n y w a ć łaskę i o d p u s z c z e n i e

g r z e c h ó w . Ś w i a t ł o g r o m n i c y m a m u przypominać o C h r y ­
stusie, n a z w a n y m ś w i a t ł e m o ś w i e c a j ą c y m n a r o d y .
3 3

W l u d o w y c h wierzeniach g r o m n i c a zapalona przy
konającym miała go bronić p r z e d s z a t a n e m , sądzono
b o w i e m , że w t y m m o m e n c i e r o z g r y w a się w a l k a o j e ­
go duszę p o m i ę d z y aniołami, w y s ł a n n i k a m i n i e b a , i sza­
t a n e m , księciem
ciemności . D l a t e g o
właśnie
istniał
zwyczaj
p r z e c h o w y w a n i a g r o m n i c y „na ś m i e r ć " , „ a b y
s k o n a n i e m i e l i lżejsze i zły d u c h n i e miał d o n i c h p r z y ­
stępu" — j a k pisze Z y g m u n t G l o g e r . W i e r z o n o
pow­
szechnie, że g r o m n i c e są z n a k i e m gotowości n a śmieić.
U l u d z i pobożnych wisiały o n e n a d łożem j a k o p r z y ­
p o m n i e n i e , a b y w każdej c h w i l i b y l i p r z y g o t o w a n i n a
z g o n . N a s u w a się t u a n a l o g i a p o m i ę d z y g r e c k i m m i ­
t e m , w e d ł u g którego b o g i n i D e m e t e r s c h o d z i ze ś w i a t ­
ł e m d o p o d z i e m i w p o s z u k i w a n i u s w o j e j córki P e r s e f o n y , a z w y c z a j a m i o g n i o w y m i k u l t y w o w a n y m i szeroko
w o k r e s i e świąt B o ż e g o N a r o d z e n i a w obrzędach za­
duszkowych .
31

35

86

8 7

A d 3. G r o m n i c e w o b r z ę d o w o ś c i p o l s k i e j chroniły
p r z e d g r o m a m i — p i o r u n a m i ( p i o r u n — co m . i n . p o d a ­
j e A l e k s a n d e r Brückner, t o prasłowiańska n a z w a „ g r o ­
m u " , a l i t e w s k i P e r k u n a s był t o n a j w y ż s z y bóg g r o m o ­
w y , litwo-.słowiański ). G r o m był w w i e l u r e l i g i a c h
świata b o s k i m a t r y b u t e m , a m i e j s c e g d z i e uderzył u w a ­
żano za ś w i ę t e . Jeszcze w d z i e w i ę t n a s t o w i e c z n y c h m o d ­
l i t e w n i k a c h katolickich o d n a j d u j e m y specjalne m o d l i t ­
w y w y g ł a s z a n e podczas b u r z y i piorunów. Z w r a c a n o się
w n i c h do B o g a , „ k t ó r e g o wszechmocność n a s y c a p r z e ­
paści, p o r u s z a m o r z a i posyła p i o r u n y " z prośbą, a b y
n i e ciskał w l u d z i g r o m ó w , a b y o d w r ó c i ł burzę o d d o ­
m ó w i d o b y t k u za p o ś r e d n i c t w e m s w o i c h aniołów * . Już
38

39

4

1

73

I I . 1—5. Ofiarowanie
w świątyni,
d r z e w o r y t y , książeczki d o nabożeństwa X V I — X V I I w . I I . 6
D r z e w o r y t z serii T a j e m n i c Różańcowych, ok. X V I / X V I I
w . I I . 7. Ofiarowanie
w
świątyni
m i e d z i o r y t n a p e r g a r n i n i e , 14 X 9 c m , w y k . A n t o n i W i e r i x ( W i e r x ) , 1552—1624

k s . P i o t r S k a r g a pisał: „ T e n a s z e g r o m n i c e
taką m o c biorą, iż z a p a l o n e ,
ją... Ś w i ę t y

był obyczaj

gromy

przodków

bólom

przeżegnane

i p i o r u n y odgania­
naszych,

który

li,

p r z e d o b r a z e m , k t ó r y n a ścianie z a w ż d y

wezwawszy

wszystkich

domowników

do

ne

wiadomości z n a j d u j e m y

ne p r z y t y m



u Jakuba Haura:

zwyczayne

od

remedya, ludziom katolickim
Ziela, W i a n k i y Kadzidła
tra

Zakonu

kościoła

doświadczone,

czterech
dzwonie­

obrony

przed

przeciw
Matki

gradem,

używaniu

Boskiej

gromnic

nie

podobnie

ziół

jak

święconych

do k a d z e n i a w

tylko

dla

występowali

oni

we

gromnice

w

k i o d n o t o w a ł jeszcze w
potępiał

używanie

obnoszono

1564 r . J a n M ą c z y ń s k i .
44

gromnic

przy

„zamawianiu"

także

w

przed

różnych

mówi

Dei

świecami,

w

zabie­

szeroko

o róż­

Polsce

i

Panny M a r i i obchodzono

na

sierści

zaś

zwierząt

dniu

Matki

domy i krowy

Boskiej

znak

czy dużo w o s k u

czy g r o m n i c a zgasła

jeszcze M i k o ł a j

wy­

Oczyszcze­

wypalano

z w o s k u etc. Z t e g o ,

zanim

się



przyszłośćZabiegi

Rej

w

Postylli .
10

zabiegów s t o s o w a n y c h

Gromnicznej, w

w e j E u r o p y b y ł y przyjęte w d n i u

Wniebowzięcie

u nas

k r a j a c h środko­

św. B ł a ż e j a . W
61

Pol­

sce w d n i u św. Błażeja (3 l u t e g o ) o d b y w a ł o się r ó w n i e ż

wo­

bydła. Z w y c z a j

sapientia

Niektóre z powyższych

4

apotropeionów. Z a p a l o n e

się

4 9

praktykowanych

takie wyśmiewał

czasie b u r z y ' .

kół d o m u , b u d y n k ó w g o s p o d a r c z y c h ,

gromnicznej

obieraniem .

przyniosło d o d o m u , p r z e w i d y w a n o

A d 4. L u d w y k o r z y s t y w a ł t a k ż e g r o m n i c e w c h a r a k ­
terze

kazań De

zabobonach

nakapało, w z g l ę d n i e

się c h m u ­

święcono

zbiorze

krzyża, w r ó ż o n o

średniowiecz­

4 1

aby

ze

Pio­

n a ścianach p r z y b i t e ,

ry, a burze n a Powietrzu..." . Kaznodzieje
przestrzegali,

S.

oraz

wykorzystywano

n i a Najświętszej

Rzymskiego

poświęcone, krzyżyki

świecy

stępuje z i c h krytyką. W s p o m i n a , że w d n i u

„Duchow­

n i a w e w s z y s t k i e D z w o n y , g d y i a k i e pokazują
ni

w

nych

służące, i a k o t o G r o m n i c e ,

Dominikańskiego

Ewangelistów E w a n g e l i e

S.

zadziorami

Gromnice

Podob­

4 1

płomieniem

g a c h m a g i c z n y c h . S t a n i s ł a w ze S k a l b m i e r z a ( z m . 1431 r.)

mie­

modlitwy,

z a p a l a l i świecę, którą g r o m n i c ą o d tego z w a l i " .

Nad

17

s o b i e końce p a l c ó w , a b y uchronić

zanogcicami,

jesz­

cze i s a m p o m n ę , iż g d y g r z m o t y w s z c z y n a ł y się, k a ż d y
gospodarz

gardła .

ogrzewano

święcenie

małych

żejkami".

W

chorego,

ta­

świeczek

Polsce

woskowych,

środkowej

d o t y k a n o podbródka

zwanych

okrążano

„bła-

nimi

gardło

i w y k o n y w a n o znak k r z y ­

ża, co m i a ł o przynosić ulgę w c h o r o b i e . P o d o b n y

sku­

5 8

Kościół

tek

chorób,

chleb .

przynosiły
Nawet

64

święcone
w

w

rytuałach

tym

dniu

katolickich

jabłka"
jest

czy

modlitwa,

o p a l a n i e n i m i w ł o s ó w n a g ł o w i e b y n i e lękać się g r z m o ­

którą kapłan o d m a w i a t r z y m a j ą c

tów e t c .

ce złożone n a k r z y ż . Z w r a c a się w n i e j d o B o g a

za p o ­

średnictwem

gardła

Jeszcze n a początku X I X w . wieśniacy w

45

sce r o z p o c z y n a l i
polowe,

jak

z gromnicą

np. rzucanie

siewu, wypędzanie
czenie
i

żniw.

kładli g o w r a z

ostatni

4 6

odrzwiach

w

ważniejsze
ziarna

brali

wosk

w

stodole,

wypalania

dła d y m e m p o z g a s z e n i u

i

na

koń­

motyw

g r o m n i c y , co m i a ł o

uwolnienie

od

dwie
bólu

świe­

świec, które

przyniosła

świętemu

do

więzienia

p e w n a u b o g a n i e w i a s t a , a ś w i ę t y polecił palić j e n a j e ­
go pamiątkę .
68

A d 5. W r ó ż e b n e f u n k c j e święta M a t k i B o s k i e j G r o m ­

Pol­

n i c z n e j mają s w o j e

stragarzach,

okadzania

Błażeja

rękach

6 5

kawałek

są w

św.

w

i i n n e g o z ł a . W l e g e n d a c h o św. B ł a ż e j u p o w t a r z a s i ^

skibę, a g d y

w. odnotowane

i o b r a m o w a n i a c h o k i e n oraz

czasie

gromniczny

z a t y k a l i weń

krzyżyków

prace

w

pole, rozpoczynanie

rolnicy

Pod koniec X I X

zwyczaje

ręku

z z i a r n e m p o d pierwszą

s n o p układali

gromnicy .
sce

bydła

Niekiedy

w

pierwszego

Pol­

wiach.

gar­

Z

wróżono,

zapobiegać

w

6

odzwierciedlenie

w l i c z n y c h przysło­

obserwacji

pogody

i zachowania

jak

będzie

zima,

długa

jaka

się

zwierząt

będzie

pogoda

różnyoh o k r e s a c h r o k u oraz; j a k i e będą z b i o r y .

.

Wiele

7

75

8

New Tags

I agree with terms of use and I accept to free my contribution under the licence CC BY-SA.