http://zbiory.cyfrowaetnografia.pl/public/4174.pdf
Media
Part of Konkurs i wystawa garncarstwa ludowego województwa krakowskiego/ Polska Sztuka Ludowa 1962 t.16 z.2
- extracted text
-
Ii.
1. Franciszek
Stefański:
Kogut,
ceramika
mai.
pobiał
ką, wys. 15 cm. Radłów, pow.
Tarnów.
II. 2. Maciej
Tracz:
„Jeździec
na koniu",
cerami
ka mal. i glazur.,
19 X 20 cm.
Dębina, pow.
Bochnia.
i
Ewa
Fryś-Pietraszkowa
KONKURS I WYSTAWA
W O J E W Ó D Z T W A
G
RNCARSTWA LUDOWEGO
K R A K O W S K I E G O
„Garncarze,
garncarze,
co po was
zostanie?
W
kolei
skorupy,
a w karczmie
pisanie..."
Garncarstwo
było
niegdyś
kowskiego
— podobnie
Polsce
szeroko
—
Produkowano
n a terenie
zresztą
jak w
rozpowszechnionym
t a m przede
wszystkim
zurowaną, n i e r a z b a r d z o b o g a t o
w o j . kra
całej
prawie
rzemiosłem.
ceramikę
gla
malowaną, a w n i e
k i e d y t o w y g a s ł o o k o ł o 20 /o z n a n y c h o ś r o d k ó w , po
fl
nad
Э0 /о
Liczba
do
zamarło
в
tej pory
lówka,
w y r o b u Siwaków. L i c z b a
ośrodków g a r n c a r s k i c h nie
nych
powodów.
wątpliwie
90 miejscowości
27 t w ó r c ó w
z
połowie
czynnych
Oleśnica),
ze względu
wymienia
I
zmniejszyła
Nidek,
pracy
przekroczyła
w
26 o ś r o d k ó w
tradycję
l i c z n y c h t y l k o ośrodkach udało się stwierdzić
kilka (Mi
zaprzestali
wiek,
17 o ś r o d k ó w
zgłosiło
k u r s t e n został z o r g a n i z o w a n y
byli
w
konkursie d l a garncarzy
Prezydium
WRN w
(m. i n . Kraków ,
Alwernia, A n
Pracowni
drychów,
Lipnica
Murowana,
Nowy
Targ,
Sławków,
PAN.
również
cechy
garncar
Brodła, P r o s z o w i c e , R o z t o k a ,
Wadowice,
Żywiec).
Istniały
Pozostałe
Sztuki
czynne
z nich
n p . dlatego,
w y j ą t k o w y m . S t o s u n k o w o w c z e ś n i e zaczął s i ę n i e s t e t y
obecnie
dó niezdobiomych doniczek
jest
zjawiskiem
poza
i Brodła ,
t y m terenem
4
Nidek),
raczej
różnych
że produkcja
ośrodki
Sztuki
(Buczków,
przyczyn,
niektóre
i c h ogranicza
się
n a kwiaty. Garn
carze
k o n k u r s e m . Niektórzy, przeważnie obeznani już z po-
Fragment piosenki, zanotowanej w N i d k u . „Ko
l e j " — oznacza t u k o l e i n y n a drodze.
Z . B . G ł o w a , Materiały
do mapy
ośrodków
garncarskich
w Polsce,
cz. I I , „ P o l s k a S z t u k a L u d o
w a . 1956, n r 3. ss. 192—195.
J . K o s t y s z , Z dziejów krakowskiego
garncarstwa,
„ P o l s k a S z t u k a L u d o w a " , 1951, n r 1—2, ss, 7 i dalsze.
E. P i e t r a s z e k , Ośrodki
garncarskie
w
dobrach
tenczyńskich
w XVIII
i pierwszej
pól. XIX w., „ P o l
s k a S z t u k a L u d o w a " . 1961, n r 1, s. 5 1 , n r 2, s. 101.
2
118
4
nierównym
współudziale
Instytutu
w K r a k o w s k i e m u p a d e k t e g o s t a r e g o rzemiosła, który
3
dość
Kon
Kultury
w y r a ź n i e z a z n a c z a się już w I I p o ł o w i e X I X w i e k u ,
1
w
udział
Zalas, Żywiec) n i e przy
dość
co
(Zalas
z
jeszcze
do konkursu
wsiach
przy
Ludowej
stąpiły
s k i e w niektórych
swój
przez Wydział
Krakowie
cechach
Badania
bądź też z i n
w o j . krakowskiego.
osobnych
3
garncarze
n a podeszły
n i e w z a s a d z i e n i e j e s t m o ż l i w e . W w i e l u ośrodkach,
zorganizowani
stulecia.
r . 1955 — już
się o d a l s z y c h
w
zwłaszcza m i e j s k i c h , g a r n c a r z e
naszego
około
gdzie
n y c h przez Z. B . G ł o w ę , a l e wyczerpujące j e j ustale
2
1
s t o p n i u z a i n t e r e s o w a l i się
dobnymi
imprezami
(jak
Sącza),
przygotowali
na
różnorakich
wytworów,
świadomie
0
nadesłali
najbardziej
po
charaktery
k o l i s t y m kształcie).
racyjne
misy,
bańki
Uwagę
zwracały
jego
deko
( i l . 7) o r a z
pełna
wyrazu
cera
m i c z n a rzeźba „Chrystus F r a s o b l i w y "
Również
Ocena wyników k o n k u r s u nasuwała dość duże t r u d
a
także
z
innego
powodu.
Tokarski,
z
wał
żych zespołów o m n i e j więcej w y r ó w n a n y m
1 dwojakami.
a wytypowanie
wśród
nich
niemożliwe.
końcu
przyznano
najlepszych
po
poziomie,
było
prawie
kilka
nagród
poszczególnych s t o p n i :
3 nagrody
I p o zł. 1.500,
4
II
„
Rzeszowskiego
zamieszkały
Eksponaty można było b o w i e m podzielić n a k i l k a d u
..
starej
zaledwie
inni
z tej p r z y c z y n y ,
do
c e r a m i k i podhalańskiej i słowackiej ( n p . płaskie bańki
stycznych naczyń.
W
nawiązuje
kilkadziesiąt
parę sztuk, i to n i e zawsze
ności
Reczkowski
ze
konkurs
po
Starego
robach
np. garncarze
t y l k o swoje
Ceramika
w
pochodzący
Chochołowie,
istnienie skromnie
pokazana
przez
z B i e l a n , p o w . Oświęcim,
dawnych
form
andryehowskich.
nadawały j e j b a r w n e
Stanisław
zadokumento
malowaną
Feliksa
nagroda)
rakter
( i l . 16).
misą
Matusiaka
do
Indywidualny
malatury o
cha
geometrycz
n y c h i roślinnych m o t y w a c h , chętnie s t o s o w a n e
1.000,
(II
nawiązywała
przez
tego garncarza .
7
a pozostali
4
,.
III
„
800,
6
„
IV
„
600,
garncarze
otrzymali
W
omawianej
nielicznie
nagrody
za
nictwo, dla zachęcenia i c h d o udziału w
uczest
Zaginęła
lowania
wionych przez Wydział K u l t u r y P r e z y d i u m W R N
wy
i S z t u k i , wynosiła
oraz
18.300
złotych.
na wystawie,
urządzonej
w K r a k o w i e w d n i a c h o d 27 l i s t o p a d a d o 10 g r u d n i a
r. Wśród
pierwszy
zgromadzonych
eksponatów
wysuwała się n a j b a r d z i e j
na
się
także
bardzo
ze
Skomiel
garncarzy
niestety
n y . Dał o n w y j ą t k o w o
grupa
u w a g ę zasługują
moty
muzykę
niegdyś
Ośrodki
konkursie jedynie Maciej
malistycznych
ma
nawet
znana
Bochni.
plan
pięknego
występowały
t o i „całą
wymalowali),
okolicach
umiejętność
te
Tracz
8
z muzykan
wśród
garncarzy
reprezentował
( I I nagroda)
na
z Dębi
udaną serię g w i z d k ó w o a n i -
kształtach,
z
jeździec
garncarz
cza ośrodek w S t a r y m Sączu
n i e pokazał r ó w n i e interesujących
Bilińskiego
(I nagroda)
cechowała
form, po
cząwszy
np. t r a d y c y j n y c h
od
o spłaszczonych
duża
brzuścach,
technicznym
dzbanów
czy
aż do k o m p l e t u k a w o w e g o ,
poziomie
różnorodność
pasterskich
rynek
na
nóżkach,
u t r z y m a n y c h na w y s o k i m
i
artystycznym.
Z
bodą stosuje o n d a w n ą
ornamentykę,
m . i n . dobrze
opanowaną
trudną
monstrował
na
kolekcję f o r m
sztukę
pięknym
dzbanie.
( i l . 6), n i e c o
może
dat L u d w i k W i l u s z
robach
fladrowania,
trzeciego
( I I nagroda).
garncarza
dużą
swo
Mniejsze
tywów,
na
z Radłowa, p o w . Tarnów. M a l u j e
a
wyjątkowo
odbijały
na
Również
ładną
dzbany
N a niektórych
cechy wykazują m a l o w a n e
ki — Stanisława
zestaw
w y t w o r y garncarzy z Rab
Kościelniaka
miniaturowych
Z p r o d u k c j i Rączki
( I I nagroda
naczyniek)
tylko
i
malowany
oraz d r u g i , p o k r y t y piękną, p r a w i e
przypominały
dobre
tradycje
za
ładny
krakowskich
także J a n R e c z k o w s k i
Targiem.
Garncarz
rze właściwości
polew,
przez dopuszczanie
ceramicznych.
uzyskuje
z
ten pochodzi
pogłębiał swą w i e d z ę z a w o d o w ą
pracowniach i zakładach
on
z
w
Znając
ciekawe
d o Z l e w a n i a się i z a c i e r a n i a
turów poszczególnych
6
się
profilu
Naj
to
smukłe
( i l . 12), o z d o
Chrzanów, B r z e s k o
tylko ornament,
kręgu,
a
więc
pasy. p r z e s k r o b a n e
dekoracyjnych,
stosowanych
garncarzy.
Nowe.
wykonany
białe,
wąskie
przez
środek
przez
Chyba
współczesnych
największa
część
e k s p o n a t ó w z d o b i o n a była t y m sposobem.
Wincenty
Knapik
(I
motywów.
W
niektórych
Niwy
Zalas,
Rze
ceramiki
wielu
stawowych,
dob
d z b a n k i — znajdowały
skąd
pochodzi.
użytkowej,
jak
efekty
rzania
pszczół,
kon
drobiu
i
wy-
bryki.
B. B a z i e l i e h , Garncarstwo
starosądeckie,
„Polska
Sztuka L u d o w a " , 1958, n r 2.
L. M a l i c k i , Garncarstwo
w
Rabce-Poddziale,
„Prace i materiały e t n o g r a f i c z n e " , t . V I I , 1948/9.
5
ostro
nagroda)
z
Rybnej,
pow.
K r a k ó w , r e p r e z e n t o w a ł równocześnie p o b l i s k i ośrodek
nagrodę uzyskał
szowskiego,
te
czerepu.
s g r a f f i t o w y b i j a się n a czoło wśród t e c h
( i l . 3)
6
I
mitywnego
dzban
garncar
z kropek,
linią falistą, odsłaniającą tło n a c z y n i a . T e n r o d z a j p r y
nik
t e g o słynnego
tle
(III
on tylko
Zdobiny
Stefańskiego
esowatym
szerokie
Rączki.
skiego r o d u .
pod N o w y m
obracającym
Jana
czarną glazurą —•
brązowo-czerwonym
wytwory
Stefańskiego
kwiatki
gałązki.
W i e l e ośrodków (Rybna,
na
Podobne
paski i drobne
Sławków) stosuje obecnie
prążki oraz
ornamentyki.
Franciszka
większe
o łagodnym,
ligraficznej
drobiazgowej
—
jednak
Plariaka, zauważyć można dążenie d o p r z e s a d n i e k a
i
ograni
b i o n e t y l k o r y t e m , o r a z f i g u r k a k o g u t a ( i l . 1).
wy
Pawła
wyrobach
białe, z y g z a k o w a t e
ładniejsze
starosądeckiego,
malatury.
nagroda)
zade
zdobionych,
naczyń.
odgrywały
czone d o n a j p r o s t s z y c h l i n e a r n y c h i p u n k t o w y c h m o
którą
mniej
znaczenie
ptaszek
szeczególną
n a k o n i u ( i l . i l . 2, 5). S z k o d a , że t e n z d o l n y
— Józef Biliński i j e g o
ładny
na
ceramiki m a l o w a n e j . B o g a t o z a p r e z e n t o w a ł j ą zwłasz
młodsi koledzy, Płaziak i W i l u s z . W y r o b y
bardzo
których
oraz
5
efektowna
już
m i s , n a których
figuralne (nieraz
tami"
w
Plon k o n k u r s u p o k a z a n o
mieszczą
n e j Białej, p o w . Myślenice.
następnych
konkursach i w y s t a w a c h . Łączna s u m a nagród, u s t a n o
przez M i n i s t e r s t w o K u l t u r y
grupie
nadesłane w y t w o r y
Wykonał
w
której
garnki,
rynki
on
—
miski,
olbrzymią
oprócz
czy
ładne,
się także n a c z y n i a
n a trzech
charakterystyczne
nóżkach,
serię
form
pod
pękate
do p o d k u
poidła d l a
dla Chrzanowskiego
im-
T Ę Fryś, Ośrodek
garncarski
w Bielanach,
„Pol
s k a S z t u k a L u d o w a " , 1956, n r 4 — 5 .
St. K o w a l s k i , Garncarze
i garncarstwo
w pow.
bocheńskim,
„ O r l i L o t " , 1950, n r 8.
8
119
11. 3. Jan Rączka:
Dzbanek,
glazur.
i mai., wys. 32 cm. Rabka,
pow.
Nowy
Targ.
II. 4. Andrzej
Rozkocha:
„Gwiz
dek",
glazur.,
wys. 10 cm. Ruda
Ka
meralna,
pow. Brzesko.
11. 5.
Maciej
Tracz:
„Kogutek"
— gwizdek,
częścio
wo glazur.,
wys. 11 cm. Dębina,
pow.
Bochnia.
II. 6. Ludwik
Wilusz:
„Cedzak",
glazur.,
18 X 2 5 cm. Stary
Sącz,
pow. Nowy
Sącz. II. 7. Jan
Reczkowski: Bańka mal. i glazur.,
wys. 24 cm,
Ф g. 5 ст. ф d. 11 cm. Niwa,
pow.
Nowy
Targ.
II. 8. Andrzej
Rozkocha:
Garnek,
mai. pobiałką
i glazur.,
wys.
17 cm, ф g. 18 cm, ф d. 13,5 cm. Ru
da Kameralna,
pow.
Brzesko.
ЩШШШШШШШШ
Jí. 9. Fragment
ekspozycji
i
stoisko
Wincentego
Knapika, Rybna,
pow.
Kra
ków. II. 10. Jan
Chmiel:
Dzbanek,
glazur., wys. 34 cm, 0 д. 10 cm, 0 d.
13 cm. Andrychów,
pow.
Wadowice.
H. 11. Albin Zawartka:
Dwojaki,
gla
zur., wys. 12 cm, ф g. 13 cm, 0 d.
7 cm. Garnek
glazur.,
wys.
14,5
cm,
Ф g. 13,5 cm, ф d. 9 cm. Nowe
Brzes
ko, pow.
Proszowice.
tr
*
T e n sposób d e k o r a c j i
cechował r ó w n i e ż m i s k i M i
chała K l i m k i e w i c z a z C h r z a n o w a ,
nowanym,
serii dzbanków
rekwizyt
kich.
rej
ładne w s w y m sto
kremowo-zielonkawym
tego garncarza
dawnych
Miał
on
kolorycie.
żartobliwych
gęsto
sztuczek
podziurkowaną
t y l k o •Wtajemniczeni
Wśród
zwracał uwagę
szyjkę,
znajdowali
jeden,
towarzys
na
właściwe
któ
miej
sce, b y w y p i ć z a w a r t o ś ć n a c z y n i a bez r o z l a n i a płynu.
Przypadkowe,
uzyskane
w
postaci
ciemnozielonych
kolorystyczne
w
czerwonawym
t l e dodawały
Zawartki
wego,
i
Proszowice.
wykonał
tradycjach
Brzesko,
Opanował
z garncarzy
Andrzej
w
naczyniom
Kulesy
z Brzeska
No
ciężkich
zdobioną
również
prostym
ośrodka
Nowak
w
ze
Sławkowa.
Rudzie
naczyń
Kameralnej,
nie
stosunkowo
leżało
( I I I nagroda).
wcale.
niedawno
pobliskim Rzepienniku,
Rozkocha
na
Albina
dość
Szczepan
dopiero
efekty
plam
o
malowanie
je
wypału,
Ceramikę
prymitywnych formach,
sgraffitem,
W
uroku
( i l . 11) i Stanisława
pow.
pow.
czasie
pow
Na
jeden
Gorlice,
pierwszy
plan
w ś r ó d j e g o w y r o b ó w w y s u w a ł y się d w a g a r n k i , n i s k i e
i
szerokie,
których
górne
części
brzuśców
ozdobione
b y ł y p r o s t y m , b i a ł y m w z o r k i e m n a c z a r n y m t l e ( i l . 8).
Garncarz
t e n dał
m. i n . n a wystawę
oraz
ładny
gwizdek
w
postaci
żonej
szyjce
( i l . 4). D w a j
jedyną
zwierzątka
o
bracia Andrzeja
Rozkochy,
Józef i J a n , przysłali n a c z y n i a n i e m a l o w a n e ,
wane,
a
dwojaki
także
i
między
glazuro
nimi
maślnicę,
rynkę.
Wyroby
pokazali
biskwitowe,
fajkę
wydłu
bardzo
też
proste,
garncarze
z
zdobione
jedynie
glazurą,
Radwanu,
pow.
Dąbrowa
Tarnowska.
Od
nia
omówionych
Jana
wyrobów
Chmielą
odbiegały
( I I nagroda)
nieco
różniał się zwłaszcza t r a d y c y j n y d z b a n
(do
roku
1946 p o d o b n e
dzbanki
n a brzuścu p l a s t y c z n y m i
z
foremek.
(il.
Drugą
10). d z b a n e k ,
brodatej
twarzy,
lindra.
Naczynie
sprzedawane
i
ozdobiony
liczne analogie
były
dekorowa
zdobinami, odciskanymi
ciekawostkę
stanowił
n a szyjce
tzw.
podobnym
to
ciekawe
bardzo
w ceramice
„żyd''
wyobrażeniem
nakryty wiekiem
ma
Wy
„kalwaryjski"
na odpustach w K a l w a r i i Zebrzydowskiej),
ny
naczy
z Andrychowa.
d o cy
rodowody
europejskiej.
W s p o m n i e ć także t r z e b a produkcję J a n a Błaszczyka
(III
nagroda)
z
Podegrodzia
pod
Starym
T y l k o t e w y r o b y spośród z e b r a n y c h
bione
były
pomocą
Zwracała
brak
П. 12. Franciszek
Stefański:
Dzban
glazur.,
wys. 33
cm 0 g. id.
13 cm. Radiów,
pow Tarnów.
II. 13.
Józef Biliński:
Bańka, mal. i glazur.,
spłaszczona
z
jednego
boku dła wygody
przy noszeniu,
wys. 23 cm,
(fig. 3 cm, ф d. 12,5 cm. Stary Sącz, pow. Nowy
Sącz.
II. 14. Stanisław
Tokarski:
Miska,
mal. i glazur.,
wys.
9 cm, ф g. 28 cm, 0 d. 11,5 cm. Chochołów,
pow.
Nowy
Targ.
II. 15. Feliks
Matusiak:
Świnka —
skar
bonka,
mal. i glazur.,
wys. 11 cm. Bielany,
pow.
Oświęcim.
11. 16. Jan Reczkowski:
„Chrystus
Fraso
bliwy",
rzeźba ceramiczna,
glazur.,
wys. 21 cm.
Niwa,
pow. Nowy
Targ.
II. 17. Ludwik
Wilusz:
Kropielniczka glazur.,
wys. 25 cm. Stary Sącz, pow. Nowy
Sącz.
nadto
już
duża
liczba
d a w n y c h , za
zarzucone
ceramicznych.
ze w z g l ę d u na
pasterskimi,
poza
kształtów
naczynia
mniej
produkuje
dzbanów,
a
flaszowate
i t y m podobne.
również
nawet
garnków,
bowiem
zwykłe,
ogrodnicze
się d w o j a k i ,
n a nóżkach, cedzidła,
się
stanowią
wspom
podkurzaczami
i n . — w w i e l u Stoiskach powtarzające
trojaki, rynki
obecnie
w
doniczki.
na
za
( i l . 18).
naczj'nia. j a k —
dzbanami
zdo
odciskanymi
przedmiotów
wykonało
a nawet
i
stempelków
uwagę
zapotrzebowania
już
gwiazdkami,
n a ogół
garncarzy
nianymi
i
i
odpowiednich
pomnianych
Wielu
listkami
Sączem.
na w y s t a w i e
sprzedaż
różnych
Coraz
misek
podstawę
produkcji
większości
ośrodków
и
15
1<¡
17
123
II. 18. Jan Błaszczyk:
Bańka, głazur. ornament
ciskany
stemplem,
nakładany,
wys. 29 cm, śred.
2 cm, średnica
dolna 16 cm. Podegrodzie,
pow.
Sącz.
K o n k u r s n i e objął w p r a w d z i e
kich
ze w s z y s t
c z y n n y c h ośrodków k r a k o w s k i c h , n i e umniejsza
to
jednak
tak
dużej
bynajmniej
liczby
pierwszy
tacji
no
twórców
wy
górna
Nowy
możność
produkcji
jeszcze
idące
jego
znaczenia.
Zgromadzenie
z
ceramiki
dało
dokonania
przeglądu
i dokumen
wyrobów
p o raz
ośrodków k r a k o w s k i c h . Obecnie
wyciągać
n a tej podstawie
wnioski, ale zebrany
materiał
c h a n i e w przyszłości o p r a c o w a n i e
trud
jakieś
dalej
ułatwi
niesły
syntetyczne
zagad
nienia.
N i e można pominąć r ó w n i e ż d r u g i e g o , co n a j m n i e j
tak
samo
wpływu
ważnego
aspektu w y s t a w y
tej i m p r e z y
k u r s u zaproszeni
wystawy
i w
i konkursu
n a garncarzy.
zostali n a zjazd
czasie d y s k u s j i
Uczestnicy
w dniu
—
kon
zamknięcia
w y p o w i a d a l i się o tej
i m p r e z i e z d u ż y m u z n a n i e m , obiecując n a s t ę p n y m r a
zem
pokazać
wyrobów.
stawą
większe
Równie
i
lepiej
opracowane
w i e l k i e było
ze s t r o n y publiczności.
zestawy
zainteresowanie w y
Poza
entuzjastycznymi
w p i s a m i w książce p a m i ą t k o w e j ś w i a d c z y ł y o t y m z a
k u p i e n i e większości
eksponatów,
przed
wystawy,
zamknięciem
0 dalsze możliwości
d o k o n a n e n a długo
oraz
liczne
z a k u p u 'podobnych
zapytania
przedmiotów.
F a k t y t e p o w i n n y stanowić d o w ó d d l a czynników o r
ganizujących
nych
Drugi
dziej
dział
udane
czesnego
rafki
wystawy
próby
stanowiły
nawiązania
odbiorcy,
mniej
do
jak komplety
łub b a r
potrzeb
współ
śniadaniowe, k a
i kieliszki, flakony n a k w i a t y czy dekoracyjne
t a l e r z e . ' W y d a j e się j e d n a k , ż e n a j w i ę k s z e
zbytu
m a trzecia
bogato
reprezentowana
grupa
możliwości
wyrobów,
niespodziewanie
na wystawie
—• d r o b n a g a
lanteria ceramiczna. N a pierwsze
p i e wysunęły się z d e c y d o w a n i e
miejsce
kami
w
Krakowie.
z tych
garncarzy.
Na
zakończenie
art.
piast.
ładnych,
podobnych
Radłów).
zwierzaków
Na
uwagę
(Dębina,
zasługują
Ruda
także
Kameralna,
skarbonki
w
n i e nawiązano
handlowych z
wspomnieć
należy
oprawie wystawy, zaprojektowanej
w
i tym
Dotychczas
stety tego r o d z a j u kontaktów
Bielany i inne)
ptaszków,
artystycz
pamiątkarskim
p o w i n n y zapełnić p ó ł k i s k l e p ó w i k i o s k ó w z pamiąt
koników
postaci
i
n e b i s k w i t y . Właśnie w y r o b y k r a k o w s k i c h garncarzy
oraz
w
dekoracyjnym
( z w ł a s z c z a d l a C P L i A i P T T K ) , ż e ' p o w o d z e n i e m cieszą
naczyńka iflNowy Sącz, B a b k a , N i w a ,
gwizdki
sprzedaż l u d o w y c h w y r o b ó w
charakterze
się n i e t y l k o sprowadzane z d a l e k a s i w a k i c z y zdobio
w tej gru
zabawki, miniaturowe
o
Marię
Czarnecką.
ale niewielkich
Miejskiej
Biblioteki
1 umiar
w
Ekspozycję,
środków
tło d l a z g r o m a d z o n e j
te,
d o uniknięcia m o n o t o n i ę (rozpraszały a k c e n t y
lichtarzyki,
figurki,
doskonały
okaryny
artykuł
i
podobne
pamiątkarski.
Fot.
w
stanowiły
właściwe
c e r a m i k i , a p e w n ą , dość trudną
p o s t a c i pięknych k r a k o w s k i c h Chust.
Jan Świderski.
prostota
p l a s t y c z n y c h . Szare
półki
stanowią
maty
cechowały
kształcie ś w i n e k (zwłaszcza z a b a w n i e m a l o w a n a ś w i n
a także
słomiane
urządzoną
wystawowych
k a z B i e l a n — i l . 15) c z y z a s k l e p i o n y c h k u l . Z a b a W k i
drobiazgi
i podesty,
plastycznej
i w y k o n a n e j przez
salkach
Publicznej,
stosowaniu
o
nie
żadnym
barwne